Borko - Celebrating Life
Morr Music
Koen Van Dijck — 8 november 2008
Geduld heeft hij wel. Het oudste nummer op ‘Celebrating Life’ is zes jaar oud. Al die tijd sleutelde Bjørn Kristiansson, Borko dus, aan zijn nummertjes, met wat instrumenten en een laptop, tot hij de kans kreeg om opnames te maken in een studio en er uit te persen wat er al die tijd had ingezeten. Vanuit Reykjavik ging het richting Duitsland, waar ze hem al met open armen stonden op te wachten. Een IJslander dat kan nooit slecht zijn dachten ze daar. De waarheid ligt niet veraf.
In Continental Love haalt Borko al meteen een heel arsenaal aan instrumenten boven. Met gitaar, sampler, slagwerk, blazers en een dosis elektronica bewijst hij dat hij niet moet onderdoen voor groepen als Múm of Tunng. Een opbouw die eindigt een beredeneerde chaos, een pareltje noemen wij dat. Spoonstabber, geschreven na een stevige “punch in the belly” begint als een miniatuurtje, zoals het Franse My Jazzy Child die graag maakt: breekbaar en speels tegelijkertijd. Al snel worden de trompetten en de drumstokken weer bovengehaald en overstijgt het nummer zichzelf.
De folktronica wordt aangevuld met een snuifje postrock in Sushi Stakeout en probeert te imponeren als een geluidsmuur van Mogwai of zelfs een vroege M83. In geen tijd metselt hij die muur in elkaar en breekt hij hem even snel weer af tot op de grond. Je kan hier alleen maar van onder de indruk zijn. Later worden we weer naar de elektro-akoustische en jazzy wereld van Tortoise gebracht in het dromerige Summer Logic. Het repetitieve en vooral ook het destructieve geweld in Hondo & Borko heeft flarden van Cornelius in zich.
Dat Borko ook humor heeft, bewijst hij met Shoo Ba Ba en Doo Doo Doo, maar Dingdong Kingdom spant wel de kroon. Wat begint met een onheilspellende intro ontaart in een slappe lach als we de lyrics van Lionel Richie herkennen: “hello, is it me you’re looking for…”. Hij speelt met de pathetiek waar het origineel in uitblinkt en zet de tekst naar zijn hand. Even denken we terug een de versie die The Flaming Lips maakte voor Kylie’s Can’t Get You Out Of My Head. Een grijns tot achter onze oren kunnen we niet meer verstoppen.
Wie af en toe nood heeft aan een dosis weemoed, een lachbui of een combinatie van de twee, zal zich ‘Celebrating Life’ niet beklagen. Borko, schrijver van muziek voor film en theater en muziekleraar in een lagere school, gaat met zijn muziek verschillende windrichtingen uit, maar behoudt tegelijkertijd een typische IJsland-touch. Meer van dat, maar hopelijk moeten we er dit keer geen zes jaar op wachten.