Black Francis - Bluefinger
Cooking Vinyl
Guy Kennis — 8 november 2008
De nieuwe cd van Pixies-zanger Black Francis is een eerbetoon aan de Nederlandse rocklegende Herman Brood. In het openingsnummer, Captain Pasty, klinkt Frank Black al onmiddellijk als Herman Brood. Diezelfde frasering, diezelfde intonatie. Het was ons eerder bij hem nog niet opgevallen, maar toeval is het natuurlijk niet, hij heeft Brood nog niet zo lang geleden “ontdekt”. Laten we het er maar op houden dat deze imitatie als eerbetoon bedoeld is.
'Bluefinger' wordt uitgebracht onder de naam Black Francis, de roepnaam die Black bezigt bij de Pixies. Als het aan hem ligt komen er nog nieuwe Pixies-platen, maar deze keer ligt de bal niet in zijn kamp. In het verleden was hij de man die een einde maakte aan de groep. Nu wil hij blijkbaar nog wel, maar is de rest geen vragende partij meer. Dan maar deze solo-cd, waarvan een aantal nummers blijkbaar voor een nieuw Pixies-album bedoeld waren. Blauwvinger is de bijnaam/spotnaam voor een inwoner uit Zwolle (NL) en laat dit nu toevallig de geboortestad zijn van Herman Brood.
Brood was bij leven een grote superster, maar dan alleen in de Lage Landen en in Duitsland. De verovering van Amerika en de rest van de wereld is nooit echt gelukt. In een nieuwe, redelijk geslaagde biopic kunnen we zien waarom. Hij heeft het zelf een beetje naar de kloten geholpen door niet op te dagen voor een belangrijke showcase in New York, om maar één reden te noemen. Voor wie ergens wil beginnen met het 'ontdekken' van Brood is deze film, 'Wild Romance', trouwens een mooi startpunt. Niemand zal ontkennen dat Herman geen échte was. Van in zijn begindagen, bij Cuby & The Blizzards, tot de hoogdagen met de Wild Romance ademde hij rock-‘n-roll. Hij bewandelde de héle weg. Hij was een echte rocker, in hart, nieren en … euh lever.
Angels Come To Comfort You, een van de betere momenten van 'Bluefinger', vertelt over het leven en werk van Brood. De song kent een opvallende en nooit geziene intro. “Mag ik Engels spreken”, vraagt Frank Black aan de luisteraar. En dat “dutch” en “touch” rijmen in het Engels is ook mooi meegenomen. Het einde in het Hilton Hotel is de logische slotpassage van deze song. Voorheen was dit hotel vooral bekend als de locatie van de 'sit in' van John en Yoko. En zonder zelfmoord te verheerlijken of ook maar enigszins goed te praten (het blijft toch een beetje zielig) heeft Brood het Hilton tot zich genomen in een tot de verbeelding sprekende rock-’n-roll-dood en dito begrafenis. You Can’t Break A Heart And Have It is de obligate Broodcover en niet toevallig een van de betere nummers op 'Bluefinger'. Lolita is een ander prachtig nummer waar alles mooi samenvalt.
Is 'Bluefinger' nu een goede plaat? Na opvallend naar Nashville gelonkt te hebben op zijn vorige solo-cd’s is dit weer hardere rockmuziek. Het resultaat stelt echter een beetje teleur en het songmateriaal is, buiten de vermelde hoogtepunten, eerder middelmatig. Het concept gaat op de loop met de plaat. Echter, als hierdoor buiten de Benelux luisteraars op zoek gaan naar wie die Herman Brood nu eigenlijk was, dan is de missie gelukt zeker? Naar aanleiding van deze release gaan mensen opnieuw over Herman Brood schrijven en lezen, en dat kan zeker geen kwaad.
Brood was bij leven een grote superster, maar dan alleen in de Lage Landen en in Duitsland. De verovering van Amerika en de rest van de wereld is nooit echt gelukt. In een nieuwe, redelijk geslaagde biopic kunnen we zien waarom. Hij heeft het zelf een beetje naar de kloten geholpen door niet op te dagen voor een belangrijke showcase in New York, om maar één reden te noemen. Voor wie ergens wil beginnen met het 'ontdekken' van Brood is deze film, 'Wild Romance', trouwens een mooi startpunt. Niemand zal ontkennen dat Herman geen échte was. Van in zijn begindagen, bij Cuby & The Blizzards, tot de hoogdagen met de Wild Romance ademde hij rock-‘n-roll. Hij bewandelde de héle weg. Hij was een echte rocker, in hart, nieren en … euh lever.
Angels Come To Comfort You, een van de betere momenten van 'Bluefinger', vertelt over het leven en werk van Brood. De song kent een opvallende en nooit geziene intro. “Mag ik Engels spreken”, vraagt Frank Black aan de luisteraar. En dat “dutch” en “touch” rijmen in het Engels is ook mooi meegenomen. Het einde in het Hilton Hotel is de logische slotpassage van deze song. Voorheen was dit hotel vooral bekend als de locatie van de 'sit in' van John en Yoko. En zonder zelfmoord te verheerlijken of ook maar enigszins goed te praten (het blijft toch een beetje zielig) heeft Brood het Hilton tot zich genomen in een tot de verbeelding sprekende rock-’n-roll-dood en dito begrafenis. You Can’t Break A Heart And Have It is de obligate Broodcover en niet toevallig een van de betere nummers op 'Bluefinger'. Lolita is een ander prachtig nummer waar alles mooi samenvalt.
Is 'Bluefinger' nu een goede plaat? Na opvallend naar Nashville gelonkt te hebben op zijn vorige solo-cd’s is dit weer hardere rockmuziek. Het resultaat stelt echter een beetje teleur en het songmateriaal is, buiten de vermelde hoogtepunten, eerder middelmatig. Het concept gaat op de loop met de plaat. Echter, als hierdoor buiten de Benelux luisteraars op zoek gaan naar wie die Herman Brood nu eigenlijk was, dan is de missie gelukt zeker? Naar aanleiding van deze release gaan mensen opnieuw over Herman Brood schrijven en lezen, en dat kan zeker geen kwaad.