And So I Watch You From Afar - Gangs
The Richter Collective
Fabian Desmicht — 13 september 2011
Noem ons oppervlakkig, maar als we een bandnaam als And So I Watch You From Afar horen, dan begint in ons achterhoofd het postrock-lampje te flikkeren. We zijn dan ook nauwelijks voorbereid op de lichtshow die ontketend wordt als we ‘Gangs’ in de speler schuiven, want plots lichten ook mathrock, hardcore, Ierse folk en heavy metal op. Wat het ook is, ASIWYFA staat achter elke straathoek klaar om een frisse muilpeer uit te delen.
ASIWYFA bestaat uit vier “lads” uit Belfast, een Noord-Ierse stad die zijn portie tumult wel heeft gehad de voorbije vijftig jaar – al gaat het beter sinds de wapenstilstand tussen katholieken en protestanten in 1997. De onlusten zijn voor de bandleden misschien vage jeugdherinneringen, toch zijn het taaie kerels geworden. De sound van ‘Gangs’ is gespierd en weerbarstig. Gelukkig legt ASIWYFA enorm veel gevoel in zijn muziek, iets wat er bij instrumentale rock al eens aan moet geloven. Soms gaan ze zonder schroom voor melancholie.
Tussendoor slaagt het viertal er ook nog eens in om zich rond de valkuilen van de postrock heen te manoeuvreren. De crescendo-climax-formule heeft zijn kat gestuurd, maar niet zonder even op te duiken in de uitstekende opener Beautifuluniversemasterchampion. Wat ASIWYFA bijeen schrijft zit dan ook bijzonder goed ineen. Directe actie is het codewoord. Of zoals de boodschap van het razende tweede nummer, Gang, luidt: “Starting Never Stopping”.
Helemaal geniaal wordt ASIWYFA in Search:Party:Animal. Nu proberen we zuinig te zijn met zulke woorden, maar voor deze song halen we het graag nog eens uit de kluis. Het nummer is een blauwdruk van ASIWYFA’s vermogen om compromisloze riffs te koppelen aan emoties van epische proporties.
De opstelling – een vlezige ritmesectie en twee communicerende gitaren – geeft vijf minuten lang vonken, terwijl de muziek door een complex, ondergronds netwerk wordt gestuwd. Herinneringen aan The Fall Of Troy en de ingenieuze gitaarcapriolen van het jammerlijk ter ziele gegane Oceansize steken de kop op.
Luchtiger, delicater akkoordenwerk valt op tijdens Ghost Parlor Ka-6 To... (Homes deel 1) en Samara To Belfast (Homes deel 2) te horen. Het laat je beslist niet koud. Van de dwarsfluit in Ghost Parlor worden we al helemaal stil. We hebben het al gezegd en we herhalen het graag: wat een gevoel, wat een subtiliteit! En er zijn nog verrassingen: een Braziliaanse drumband op het einde van Lifeproof, een vlugge folkrockmelodie tijdens Think: Breathe: Destroy (zie Thin Lizzy’s Róisín Dubh),…
Goochelen met referenties lijkt onvermijdelijk. We horen ook nog de post-hardcore van Russian Circles, de Nintendo-rock van The Advantage, de metalfratsen van The Fucking Champs… Maar even voor de duidelijkheid: er is geen band zoals ASIWYFA, tenzij ASIWYFA zelf. En ‘Gangs’ is dé hardcoreprogfolkmetalmathrockplaat van het jaar.