Rival Sons - Pressure & Time

Het gaat hard voor deze jongens uit Los Angeles: opgericht in 2008, een eerste full album in 2009 en dit ‘Pressure And Time’ kwam na een ep, die eerder dit jaar verscheen. Wie houdt van Led Zeppelin en The Black Crowes moet zich deze schijf gewoonweg aanschaffen. Rival Sons brengt rockmuziek van een zeer hoog niveau en geeft je met All Over The Road meteen een stomp in de maag: een korte drumroffel zet de toon en geeft het ritme aan waarop het lekker headbangen is. Jazeker, wij willen graag meerijden in uw Cadillac!

Young Love is allesbehalve origineel, maar met zo’n heerlijke riff en dito meebrulrefrein is dat ook nergens voor nodig. Dat alle muzikanten toppers zijn – en dat de band beschikt over een uitstekende producer – wordt hier al meteen duidelijk: warme en stevige baslijnen, een gitarist die zijn instrument stevig onder de knie heeft, een houthakker die ook subtiel kan spelen en bovenal de scheurende strot van Jay Buchanan.

Bovenstaande lofzang kan u evengoed toepassen op titelsong Pressure & Time, dat evenveel levensvreugde uitstraalt als de gemiddelde inwoner van Fukushima gloeit in het donker. Vooral tijdens het refrein horen we de warme soulinvloeden waar een mens vrolijk van wordt, zelfs al heeft u net een rotdag achter de rug. Op de Canvasspecial over Rock Wechter kon of kan u dit feit checken. De band bracht er dit nummer immers live voor een beperkt publiek. Aan Only One wordt er nog een Wurlitzerorgel toegevoegd en mag het tempo al eens omlaag: een ballad, die zowaar nog genietbaar is ook.

Maar we klagen niet bij het rechttoe-rechtaan Get Mine, dat opnieuw nadrukkelijk soulvinvloeden tentoonspreidt. Bij de openingsakkoorden horen we zelfs een beetje Stooges, dus de rock-‘n-rollfactor zit wel snor.

Gypsy Heart is alweer een echte topper: een subtiele slidegitaar die ons aan Jimmy Page doet denken – inclusief solo in Led Zepstijl – met een bas refereert aan John Paul Jones en is dat niet John Bonham daar achter de ketels? Wij zijn danig onder de indruk.

Rival Sons brengt met dit schijfje tien nummers van gemiddeld drie minuten pure levensvreugde en energie, verpakt als rocksongs. Een heel straffe plaat die het verdient om massaal opgepikt te worden.