Amparanoia - La Vida Te Da

Pias Records

Josti Gadeyne8 november 2008

Het zesde album van Amparanoia brengt de zomer iets sneller in onze huiskamer. De vrolijke mix van mariachi, rumba, ska, rock en jazz op 'La Vida Te Da' werkt zeer aanstekelijk. Met een zangeres als de Spaanse Amparo Sanchez, opgegroeid met Billie Holiday en Manu Chao, kan dat ook moeilijk anders.

Schetterende trompetten, conga's en flamencogitaren zijn maar een aantal ingredi?nten die je terugvindt in het nieuwe pikante gerecht dat Amparanoia ons voorschotelt. Frontvrouw Amparo Sanchez uit Andalusi? zingt vol energie en Latijns-Amerikaanse passie nummers gaande van een bolero tot reggae. Ze vindt haar inspiratie in de muziek van onze zwarte voorouders, met Billie Holiday als groot voorbeeld. Pure jazz zal je op dit album niet vinden, maar de pure stem van Amparo verraadt wel haar muzikale achtergrond.



De reizen van Amparo naar Mexico en Cuba blijven niet onopgemerkt. Het album is doorspekt met salsa, son en de traditionele Mexicaanse 'ranchera'. Permitas Madrecita roept direct de sfeer op van tequila en latino's met sombrero. De mariachi-muzikanten komen ook terug in Valkan Mex, een korstondige muzikale uitbarsting in snel tempo met een vleugje Oost-Europese blazers. Tiempo Pa Mi begint daarentegen zeer zwoel als bolero, om dan te eindigen in een rumba.



Amparo zingt hoofdzakelijk in het Spaans, maar een beetje Frans en Engels komen er ook aan te pas. Dat geeft het reggaenummer Little Think een schattig karakter, hoewel het eigenlijk overbodig is. Maar goed dat het bij een aantal zinnen blijft. Nog meer overbodig is de zwakke versie van Redemption Song. Bob Marley goed coveren is een zware opdracht en Amparanoia had beter zijn handen afgehouden van een van de prachtigste en puurste nummer van de reggaelegende.



Bij het album hoort een dvd waarop je behalve het verhaal achter de band ook de opnames, die in Spaans Baskenland gemaakt werden, kunt meebeleven. Er werkten allerlei gasten mee aan La Vida Te Da, waaronder Dani MonoLoco van Macaco, wiens nasale en scherpe stem in Ven opduikt.



De Spaanse groep zoekt voortdurend naar een nieuwe en fascinerende sound en dat maakt het nieuwe album enorm veelzijdig. Het zou te gemakkelijk zijn Amparanoia in ??n adem te noemen met Manu Chao. Amparo is m??r dan louter een vrouwelijke variant van hem. Haar keuze voor de mix van muziekstijlen is anders, maar het feestkarakter van de groep ligt volledig in lijn met de Mano Negra-traditie. De rode draad doorheen La Vida Te Da is niet voor niets levensvreugde: het leven geeft je zoveel dingen, geniet ervan, luidt het motto.

← Terug naar overzicht