Aidan John Moffat - I Can Hear Your Heart

Moffat heeft de voorbije jaren vooral naam gemaakt als de vuilbekkende dronkenlap van de slowcoreband Arab Strap. Terwijl ander bandlid Malcolm Middleton intussen grossiert in zwartgallige popdeuntjes, heeft Moffat één instrumentaal album op zijn naam staan onder de alias Lucky Pierre. ‘Touchpool’ was vooral gevuld met warme elektronica, muziek die ook we ook terugvinden op dit nieuwe album.

 

‘I Can Hear Your Heart’ is in eerste plaats een vertelling, die bovendien uit twee delen bestaat. Poop, het eerste deel, bevindt zich in het bijhorende boekje, en vertelt in sappig Engels over een wedervaren tussen de ik-persoon en een meisje. Daarna schakel je over naar Loop, het album. Om eerlijk te zijn? Wij verstaan niets van het Schots van Aidan John Moffat en hebben dus geen idee waarover het verhaal nu precies gaat.  

 

Niets is misschien veel gezegd. Af en toe vangen wij woorden op als “Fanny” en “Fuckin”. Hadden we al gezegd dat dit album alleen bedoeld is voor volwassenen? De hoes waarop een vrouw en man naakt naast elkaar liggen verraadt ook al veel. Of wat te denken van Fuck it, dat begint met het opgewonden gekreun van een koppel, en dan overloopt in de soundtrack van een erotische film.

 

We hebben dus een album waar we inhoudelijk geen touw aan kunnen knopen (nochtans essentieel voor een spoken word) buiten het feit dat over seks gaat, maar is het muzikaal ook interessant? Best wel, want ondanks het ontbreken van echte songs, al zijn er hier en daar uitzonderingen, is elke track een muzikaal miniatuurtje. De stem van de Schotse zanger past goed bij de muzikale schetsen die hij neerzet. In You Took It Well horen we een Spaanse gitaar het beste van zichzelf geven, en track Nothing In Common heeft een jazzgitaar als sfeermaker. Echte songs heb je in A Very Short Song, een soort dronken ballade, en Hungry Heart, een nummer van Bruce Springsteen dat hier op meesterlijke wijze door de Schotse melancholiemangel wordt gehaald. Dat is iets waar Moffat wel meer weg mee weet. Ga bijvoorbeeld maar eens op zoek naar Whole Again van The Sick Anchors, een zijproject van Moffat van heel wat jaren terug. Nooit gedacht dat wij een nummer van Atomic Kitten nog leuk zouden vinden.

 

Waarom deze plaat buiten Schotland uitgebracht wordt, is misschien niet meteen duidelijk, maar toch is hij verbazingwekkend beluisterbaar. Vincent Gallo is af en toe redelijk dichtbij, en Moffat heeft een stem die intrigeert. Fascinerend album.