Arsenal - Lotuk

Het heeft even geduurd, maar Arsenal is klaar met de opvolger van het succesvolle ‘Outsides’. Een reeks concerten in Brussel, Hasselt, Gent, Leuven en Antwerpen staat op het programma. Bovendien doen ze deze zomer ook enkele festivals aan. Maar eerst is er ‘Lotuk’.

Wie liever meteen to the point komt, hoeft niet naar beneden te scrollen om ons eindoordeel te lezen. De nieuwe Arsenal is goed en wie de vorige twee platen in huis heeft, zal zeker niet teleurgesteld zijn. Hendrik en John blijven op dezelfde manier popmuziek maken en daar zijn ze ook goed in.



De eerste single, Lotuk, is al enkele weken te horen op de radio en laat meteen horen wat we bedoelen met goede popmuziek: een strakke groove en een catchy melodie leggen de basis voor de zalvende stem van Shawn Smith. Op de achtergrond maakt Zia het nummer helemaal af. Estupendo komt op dezelfde manier tot stand, alleen nemen Scott Masson en Leonie Gysel hier de vocalen voor hun rekening. Ook Not A Man is bijzonder effectief dankzij John Garcia en het refrein waarop veel festivalgangers deze zomer al hoofdschuddend zullen meebewegen.



Egun zal het vooral op Couleur Café goed doen, met Mario Vitalino Dos Santos die vlot over gitaar en handgeklap zingt. Ook hier zorgen de backing vocals voor die extra touch waardoor het nummer recht naar het hart gaat.



Er wordt even wat gas teruggenomen met Cortney Tidwell die Who We Are insmeert met flamazine, zoals Domenico Vaccaro dat eerder, op de vorige plaat, al deed bij Either. Mike Ladds spuwende, lompe stijl weegt zwaar door op het donkere Turn Me Loose.



Met Selvagem zijn we weer aanbeland bij de vlotte, dansbare nummers. Het niveau blijft hoog en het is duidelijk dat Arsenal geen zin had in opvullertjes. John Garcia komt nog eens terug op het desolate Diggin A Hole, de perfecte soundtrack bij een avondwandeling door een door sneeuw bedekt landschap.



Met het minder toegankelijke The Letter belanden we in Finland, waar Hendrik en John enkel het geluid van de zee als natuurlijke ruis hoorden om hun muziek op te schrijven. Sandness sluit de plaat af. Zonder stem hoor je hier duidelijk dat prachtige melodieën de basis en de kracht van Arsenal vormen. En onder andere die kracht zorgt ervoor dat ‘Lotuk’ het verdient om tegen het eind van de zomer grijsgedraaid onder uw autozetel te verzeilen.