400 Lonely Things - Apologizing To Ghosts

'Dark New Age for the New Dark Age' is het motto van 400 Lonely Things, dat met 'Apologizing To Ghosts' inmiddels aan zijn drieëntwintigste album toe is. Dark ambient, verldopnames, hauntology, experimentele elektronica en parapsychologie vormen de hoekstenen van het werk.

Begonnen in 1988 alweer, en sinds 2002 onder de noemer 400 Lonely Things door het levend gaand, was dit initieel een duo, maar na het overlijden van Jonathan McCall in 2020 is het het eenmansproject geworden van Craig Varian.

Ingetogen en introspectief creëert Varian muziek die donkerder overkomt dan hetgeen 400 Lonely Things als duo maakte, of die indruk krijgen we toch. Het kan ook te maken hebben met het onderwerp van de nieuwste worp, en dat is een meditatie over een behekst huis. Vandaar de term "hauntology", hierboven. Het verval van een gebouw omzetten naar muziek die als het ware vertelt over wat er ronddwaalt, wat er nog leeft, wat er zweeft en rondspookt.

Het is als het nadenken over wat zou kunnen gebeuren als er andere wezens in diepere krochten bestaan, en die in een bepaald gebouw ook effectief rondwaren in een poging te verklanken wat hun aanwezigheid eventueel teweeg zou kunnen brengen.

Elektronische klanktapijten die niet kabbelen maar voortdurend de aandacht opeisen, en als het ware voor schrikmomenten zorgen. Het is als dwalen door een spookhuis in een obscure griezelfilm waar geen "gore" valt te zien, maar waar de sfeer de hoofdrol speelt. De muziek van 400 Lonely Things is er uitstekend geschikt voor. Bij het luisteren is het namelijk behoorlijk eenvoudig om zelf allerlei beelden te verzinnen waarbij deze muziek perfect zou passen, en het is er nog het seizoen voor ook.