Reverend & The Makers

Streetwise

Jan Vael
Ancienne Belgique, Brussel8 november 2008

Het wordt steeds minder evident, maar toch ontspruiten er elk jaar nog een aantal veelbelovende nieuwe loten aan de grote britpopboom. Met alvast onze excuses voor de veralgemening, want Reverend and the Makers handelen nu niet bepaald in traditionele britpop zoals we die kennen van pakweg The Verve, Oasis of Blur. Vrijdagavond zorgden ze alleszins wél voor een stomend dansfeestje in de AB Club.

Ruim een jaar geleden begon het Britse Infadels op dezelfde plaats aan haar verovering van het Belgische grondgebied, en het zou ons niet verbazen mocht dit succesverhaal zich nu herhalen voor het muzikaal verwante Reverend and the Makers. Ook zij resideren thans op het hippe Wall Of Sound-label. Ook bij hen spat de energie en het spelplezier als het ware van het podium. Daarenboven zijn ze afkomstig uit Sheffield, een stad met een rijk muzikaal verleden (zie onder meer The Human League en Cabaret Voltaire).

Reverend & The Makers
 
Redenen genoeg dus om vrijdag een kijkje te gaan nemen in Brussel voor het eerste Belgische zaaloptreden van ‘Reverend’ Jon McClure en zijn Makers. Afgelopen zomer maakten ze al letterlijk en figuurlijk het mooie weer op Pukkelpop, waar ze niet toevallig in de Dance Hall geprogrammeerd stonden. Poëet McClure heeft er namelijk resoluut voor gekozen zijn maatschappijkritische teksten in te bedden in een dansbare hybride van indiepop en electro die zijn verhoopte uitwerking op het publiek niet lijkt te missen.
 
Met opener The State of Things, tevens het titelnummer van het eerder dit jaar verschenen debuutalbum van de band, werd meteen de toon gezet voor het concert: pulserende baslijnen, opzwepende ritmes en een heerlijk arrogant ogende frontman zouden de toeschouwers het volgende uur amper een moment van rust gunnen. Voorspelbare hoogtepunten waren een uitgesponnen versie van doorbraaksingle Heavyweight Champion Of The World, die al vroeg in de set aan bod kwam, en het al even enthousiast meegescandeerde He Said He Loved Me, waarbij de dynamische toetseniste even haar keyboards liet voor wat ze waren om samen met McClure centraal op het podium de show te gaan stelen. 
 
Een over de hele lijn overtuigend optreden, dat in eerste instantie zonder bisnummers leek te eindigen. Dat was evenwel buiten de waard gerekend, in casu de eigenzinnige Jon McClure die gauw z’n jas en sjaal weer aantrok en richting overkant van de Anspachlaan toog. Daar zong hij ondanks zijn verkoudheid nog enkele eigen songs en een paar covers (Oasis, Bob Marley), slechts ondersteund door een akoestische gitaar. Zondermeer een sympathiek gebaar van de man, dat zeker gesmaakt werd door enkele trouwe fans en toevallige passanten. Benieuwd hoe dit verhaal verdergaat…
← Terug naar overzicht