Madrugada
Noorse gentlemen palmen Handelsbeurs in
Yasmine Buyck
HA Concerts — 23 november 2005
Begin 2005 kwam hun vijfde langspeler uit. Om 'The Deep End' voor te stellen tourt Madrugada dezer dagen door Europa. Ze hielden op 22 en 23 november halt in Belgi.
Voor de vijf Noren het podium bestormden, mocht country-man Tim Scott de spits afbijten. Een grijze man met een volgetattoeerde linkerarm en grijze, gladgestreken haren. In spannende lederen broek plantte hij zich neer op het stoeltje dat speciaal voor hem werd klaargezet. Met een twaalfsnarige gitaar speelde hij indrukwekkende nummers, die de oudere mensen onder ons zeker zullen gesmaakt hebben. Voor ons eerder een hard te kraken noot, maar we konden er best van meegenieten.
De man had een ongelooflijk vaste stem, en eindigde zijn korte set dan ook met gitaar-loos nummer. Zijn diep doordringende stem deed even alle publieks-monden stilstaan. Het laatste nummer leek ons de voorgaande (na een tijdje eerder saaie) nummers vergeten, waardoor we uiteindelijk toch met een goed gevoel en vol verbazing konden applaudisseren. Zo blijkt alweer dat zang een erg grote invloed kan hebben op de muziek.
Dat bewees ook Sivert Hyem, frontman van Madrugada, die een herkenbare diepe stem heeft. Met een gladgeschoren hoofd en in kostuum (hoe kon het ook anders?) betrad hij het podium, samen met de rest van het kapsel-clubje.
Een kleine twee uur werden we overdonderd met zowel zachter als harder werk. Het werd een mooie (en vooral lange) mix van de betere nummers van de vijf tot nu toe uitgebrachte albums. Groot applaus kwam er wanneer de heren nummers speelden uit hun eerste 'Industrial Silence', wat duidelijk bij vele mensen nog steeds het favoriete Madrugada-album is. Maar aangezien de mannen hun laatste album 'The Deep End' kwamen promoten, werden hiervan uiteraard alle nummers gespeeld.
Een opvallend donkere lichtshow, alsof de frontman liever met een niet te glimmend hoofd stond te zingen. Een beetje jammer wel, want het geeft toch dat beetje extra.
Toen het even pikkedonker werd, haalde de zanger een zaklamp boven, en scheen er lustig op los doorheen de zaal. Het publiek liet zich maar al te graag in de ogen schijnen.
Rasechte fans zullen met volle teugen van dit optreden genoten hebben. Wij echter vonden het ietwat lang, maar lang niet slecht!
De man had een ongelooflijk vaste stem, en eindigde zijn korte set dan ook met gitaar-loos nummer. Zijn diep doordringende stem deed even alle publieks-monden stilstaan. Het laatste nummer leek ons de voorgaande (na een tijdje eerder saaie) nummers vergeten, waardoor we uiteindelijk toch met een goed gevoel en vol verbazing konden applaudisseren. Zo blijkt alweer dat zang een erg grote invloed kan hebben op de muziek.
Dat bewees ook Sivert Hyem, frontman van Madrugada, die een herkenbare diepe stem heeft. Met een gladgeschoren hoofd en in kostuum (hoe kon het ook anders?) betrad hij het podium, samen met de rest van het kapsel-clubje.
Een kleine twee uur werden we overdonderd met zowel zachter als harder werk. Het werd een mooie (en vooral lange) mix van de betere nummers van de vijf tot nu toe uitgebrachte albums. Groot applaus kwam er wanneer de heren nummers speelden uit hun eerste 'Industrial Silence', wat duidelijk bij vele mensen nog steeds het favoriete Madrugada-album is. Maar aangezien de mannen hun laatste album 'The Deep End' kwamen promoten, werden hiervan uiteraard alle nummers gespeeld.
Een opvallend donkere lichtshow, alsof de frontman liever met een niet te glimmend hoofd stond te zingen. Een beetje jammer wel, want het geeft toch dat beetje extra.
Toen het even pikkedonker werd, haalde de zanger een zaklamp boven, en scheen er lustig op los doorheen de zaal. Het publiek liet zich maar al te graag in de ogen schijnen.
Rasechte fans zullen met volle teugen van dit optreden genoten hebben. Wij echter vonden het ietwat lang, maar lang niet slecht!