Jamie Lidell
Multiply!
Loran Pieck
Petrol, Antwerpen — 3 december 2005
Een winterse zaterdagavond, Petrol, Jamie Lidell: de perfecte combinatie voor een aangenaam luister-en dansfestijn in n van de vele clubs die het Antwerpse nachtleven rijk is. Wij trokken er naartoe en lieten ons verleiden door de meeslepende beats en catchy melodien van de Britse geluidsgoochelaar. Flink opgewarmd door NOTV en vj van dienst Peter Greenaway, was het omstreeks half twee tijd voor wat een kolkend feest beloofde te worden.
Jamie Lidellstak van wal met twee nummers die recht van zijn laatste cd 'Multiply' kwamen, namelijk The City en Whats The Use?. Deze songs zorgden ervoor dat het publiek direct mee was met podiumbeest Lidell.
Wie had gedacht dat de set een aaneenschakeling ging worden van nummers uit zn laatste cd kwam bedrogen uit; Jamie stortte zich op zijn synthesizers, sequencers en andere elektronische apparatuur en overstelpte het publiek met een vloedgolf van beats, samples, loops, oerkreten en nog meer beats. Lidell was vertrokken voor een dik uur vol improvisatie, climaxen en opzwepende tunes. Dit geheel werd prachtig ondersteund door beelden van Jamie Lidell en andere op de maat meegaande visuals, die harmonieus georchestreerd werden door Pablo Fiasco.
Het feit dat Lidell enorm op de improvisatietoer ging, maakte dat het publiek niet altijd mee was met zijn muzikale kronkels en af en toe wat verveeld toekeek. Vooraan zat de sfeer er goed in, en die dansgolf sloeg pas op het einde verder door naar achteren, toen Jamie Lidell knallers als Music will not last en afsluitende topper Multiply loeihard door de speakers liet galmen. De prachtige soulachtige stem van Jamie Lidell liet deze nummers live minstens even goed klinken als op de cd. Vooral tijdens het nummer What Is It This Time? kwam deze uitermate goed tot zijn recht, en leek het alsof Lidell even uit zijn techno-schelp kwam gekropen en de gevoelige singer-songwriter in zich naar buiten liet komen.
Het werd dus een show waarin Jamie Lidell zich bewees als rasechte muzikant en geluidskunstenaar, en waarin het publiek niet altijd kreeg waarvoor het gekomen was. Of men het nu goed vond of niet, het was in ieder geval een verbluffend staaltje musiceren.
Wie had gedacht dat de set een aaneenschakeling ging worden van nummers uit zn laatste cd kwam bedrogen uit; Jamie stortte zich op zijn synthesizers, sequencers en andere elektronische apparatuur en overstelpte het publiek met een vloedgolf van beats, samples, loops, oerkreten en nog meer beats. Lidell was vertrokken voor een dik uur vol improvisatie, climaxen en opzwepende tunes. Dit geheel werd prachtig ondersteund door beelden van Jamie Lidell en andere op de maat meegaande visuals, die harmonieus georchestreerd werden door Pablo Fiasco.
Het feit dat Lidell enorm op de improvisatietoer ging, maakte dat het publiek niet altijd mee was met zijn muzikale kronkels en af en toe wat verveeld toekeek. Vooraan zat de sfeer er goed in, en die dansgolf sloeg pas op het einde verder door naar achteren, toen Jamie Lidell knallers als Music will not last en afsluitende topper Multiply loeihard door de speakers liet galmen. De prachtige soulachtige stem van Jamie Lidell liet deze nummers live minstens even goed klinken als op de cd. Vooral tijdens het nummer What Is It This Time? kwam deze uitermate goed tot zijn recht, en leek het alsof Lidell even uit zijn techno-schelp kwam gekropen en de gevoelige singer-songwriter in zich naar buiten liet komen.
Het werd dus een show waarin Jamie Lidell zich bewees als rasechte muzikant en geluidskunstenaar, en waarin het publiek niet altijd kreeg waarvoor het gekomen was. Of men het nu goed vond of niet, het was in ieder geval een verbluffend staaltje musiceren.