Members of Marvelas

Een presentatie van een nieuw album brengt altijd een aparte sfeer met zich mee. Het overgrote deel van het publiek zijn kennissen of echte fans, die vol verwachting en nieuwsgierigheid komen luisteren naar wat hun band er van gemaakt heeft. Maar fans zijn kritisch en op dergelijke voorstellingen blijkt meteen of de groep, in dit geval Members of Marvelas, een beter, slechter of gewoon hetzelfde album gemaakt heeft.

 

Die aparte sfeer wordt des te meer versterkt door de toch wel bijzondere locatie. ‘Bij De Vieze Gasten’ is een oude school, omgebouwd tot theaterzaal en ontmoetingscentrum. Het gebouw is volgestouwd met aftandse poppen, bizarre gedichten, oude posters en schappelijke prijslijsten. Boven de deur pronkt een spandoek met de gevleugelde woorden ‘Vive La Sociale.’ De zaal zit goed vol, waardoor het gezellig dicht bij elkaar zitten is op de lange banken.

 

Het voorprogramma wordt verzorgd door ... een ijsblok. U leest het wel degelijk goed en de reporter ter plaatse is ook niet onder invloed van vreemde substanties. Er staat namelijk een ingenieuze installatie op het podium, waarbij de warmte van een strijkijzer een ijsblok laat smelten. De vrijkomende druppels vallen dan op allerlei toestellen met een ritmisch klankspel, versterkt door een microfoon, als gevolg.

 

Niet veel later doven de lichten en verschijnen er plots zeven pinguïns ten tonele. Het is toch even opkijken als er plots zo’n dier met een enorme gouden ketting - een blinguïn dus - voor je neus staat. Stelselmatig bouwen ze de muziek op om er daarna stevig in te vliegen. Het nieuwe album van Members of Marvelas heet ‘Tuxedo Theory' en is een stuk gewaagder dan het vorige. Dat laten ze dan ook steevast horen en zien.

 

Stevige rock wordt gecombineerd met donkere hiphopbeats en tijdens de bustrip doorheen het album stappen Beasty Boys, The Roots, Zappa en Mercury Rev op en af. Enkele muzikanten hebben wortels in de jazzwereld en dat blijkt ook uit het vele experimenteren met ontelbaar veel instrumenten en geluidseffecten.

De pianist waant zich een mix van Stevie Wonder, Ray Charles en een Amerikaanse preacher en schreeuwt zijn tekst vol overtuiging het publiek in. De mc’s rhymen alles vlot aan elkaar en de muzikale intermezzo’s van de band brengen de aanwezigen tot op een psychedelisch niveau. Hier en daar wordt de grens echter overschreden waardoor een kakofonie ontstaat. Nummers als City, Zapper & The Beast en Get Out worden echter zeker gesmaakt door het publiek.

 

Members of Marvelas brengen altijd iets speciaal en ook hun nieuw album staat er vol van. Het optreden is stevig, origineel en van perfecte duur. Het publiek lijkt overtuigd van het nieuwe pareltje en dat vooral door de veelzijdigheid van zowel artiesten als nummers. De komende optredens voor een staand publiek zullen zeker en vast de moeite zijn. Ideaal om er een lap op te geven!