Lokerse Feesten

Dat we van opener Arid enkel het tweede deel van hun show meemaken, zullen we maar aan het aanschuiven voor de persingang wijten (al is het ook perfect mogelijk dat we iets te laat vertrokken waren richting Lokeren). Altijd jammer om middenin een optreden binnen te vallen natuurlijk, maar toch wordt het nog een prettig weerzien met de Gentenaren. Door het solosucces en de ziekte van zanger/meisjesidool Jasper Steverlinck duurde het ongeveer vijf jaar alvorens we nieuw werk van de groep te horen kregen, we mogen dus gerust spreken van een comeback (misschien een zwaarbeladen term, maar kom). Eerder dit jaar verscheen reeds een mooie single (Words), als voorloper van een gloednieuw album. De hoge, emotionele stem van Steverlinck staat ook live nog steeds centraal. In combinatie met de gedegen instrumentale begeleiding van onder andere David Dupré en Steven Van Havere resulteert dat in sfeervolle, meestal eerder rustige rock. Hoogtepunten van het concert zijn voor ons, naast het hoger genoemde Words, vooral een erg beklijvende versie van het naar een potige climax groeiende Life uit het debuut ‘Little Things Of Venom’ (’99) en Too Late Tonight.

 

Oude en nieuwerwetse hippies bliezen vervolgens verzamelen om te genieten van de volstrekt onschadelijke gitaarpopliedjes van The Magic Numbers, een gemengd Engels viertal (samengesteld uit twee broer- en zusterparen) dat zich in amper twee jaar tijd opwerkte naar de absolute top van de nieuwe lichting bands van over het Kanaal. Hun troeven zijn ongetwijfeld de harmonieuze stemmenpracht van zanger Romeo Stodart en de meisjes en het aanstekelijke spelplezier waarmee deze veel spelende groep op het podium staat. Prijsnummers tijdens hun set waren in eerste instantie Love Me Like You, het heerlijke Take A Chance en natuurlijk meezinger Forever Lost. Niet alles klinkt evenwel even uptempo en hartverwarmend, waardoor we soms eventjes moeite hebben om bij de les te blijven. Samengevat een niet onaardig optreden, al hadden we er toch nog iets meer van verwacht.

 

Hooggespannen verwachtingen, dat hadden we zeker ook voor het optreden van de topper zaterdagavond, de ook al Britse Pet Shop Boys. Hoewel de grootste hits van dit onnavolgbare popduo al zo’n twintig jaar achter ons liggen, blijven ze anno 2007 nog altijd tot de verbeelding van vele fans en muziekliefhebbers spreken. In het kader van de wereldtournee ter promotie van hun jongste album ‘Fundamental’ (2006), schijnbaar hun meest uitgebreide tot dusver, zagen we hen vorige zomer nog probleemloos Leuven inpalmen tijdens Marktrock. Een reden te meer om ook in Lokeren opnieuw op het appel te zijn.

 

En dat hebben we ons niet beklaagd. De show mag dan misschien op visueel gebied iets minder spectaculair ogen dan vorig jaar, toch weten we dankzij de bijzonder fraaie capriolen van de heerlijk kitscherig uitgedoste dansers en (extra) zangers en zangeres weer amper waar eerst kijken. Voeg daar nog een aantal knappe videoprojecties op groot scherm aan toe en je begrijpt meteen dat het bij de Pet Shop Boys niet uitsluitend om de muziek draait. “An evening of electronic entertainment”, zo kondigt frontman Neil Tennant dit optreden aan, en daar blijkt geen woord van gelogen.