Iffernet, Loth

Dat hadden ze goed geraden bij onze kompanen van The Pit's. Een potje black metal programmeren op onze eigenste vogeldag, dat maakt het gemakkelijk, want dan moeten we zelf niets ondernemen om iet of wat te vieren. Maar half mei betekent ook maartse buiten en veel aprilse grillen dit jaar. Waar onze jongste, die steevast mee op stap gaat richting The Pit's, eerst verkoos om met de fiets tot ginder te trekken bleek, door de vele stortbuien, een lift met onze fotograaf toch een betere opportuniteit. Te voet terug, dat zou wel lukken.

Eenmaal daar vernamen we dat Iffernet ooit al eens in The Pit's had gespeeld op een dag en avond vol black metal in al zijn vormen. We herinnerden ons vaag nog iets. Die leeftijd toch, om over het geheugen nog maar te zwijgen. Bleek dat we er die avond inderdaad waren, maar te laat voor Iffernet, zodat het voor ons alsnog de eerste keer zou worden.

Een Frans avondje black zou het worden, want ook voorprogramma Loth komt er vandaan, meer bepaald uit Metz. Die band kenden we al helemaal niet, maar van zodra ze om stipt 20 uur aan de set begonnen, waren we meteen helemaal mee. Een muur van snarengeweld, een zanger die helemaal loos ging in de noise die werd neergezet, en tout court een band die perfect weet hoe ze hun black metal moeten spelen zonder dat ze de smoeltjes als een kleurboek vol hoeven te kladden.

Grappig was ook dat de zanger zo nu en dan tussen de nummers in het Engels poogde één en ander te verduidelijken, maar elke keer vast liep in die uitleg, omdat hij de taal niet voldoende onder de knie had. Het is ook het enige euvel van de hele set, die knalde van begin tot eind. We slaagden er niet in stil te blijven staan op onze vaste plek aan de toog. Onder de indruk waren we en dus kochten we sowieso het album met de titel '616', dat volgens de bandcamppagina niet meer te krijgen is, maar dat ze tijdens de show aan de zeer schappelijke prijs van 15 euro aanboden.

Daar Iffernet, uit Rouen, maar met tweeën zijn, wisten we vooraf al dat ze er een stevige dobber aan zouden hebben om Loth te overtreffen. We kregen de sound van Loth namelijk niet voldoende uit ons hoofd om de nummers van het duo, dat vooral putte uit het meest recente album ‘Life A Heart’, echt te doorgronden en er volop van te genieten. Niet dat we het slecht vonden, integendeel. Zowel B. (gitaar) als N. (drums) namen de teksten voor hun rekening, soms apart, soms ook samen. Dat gaf best wel een heel positief elan aan de eerder atmosferische black metal met een ruw en rauw kantje. Ook qua uiterlijk zag het duo eruit als echte metalheads, wat minder het geval was bij de heren van Loth. Een gevarieerde set werd het wel en ook dat is een pluspunt binnen het genre, waar eenvormigheid nogal eens durft opduiken.

Aan bisnummers deed geen van beiden, maar dat hoefde ook niet. Het publiek was net als ons ondertussen murw gebeukt op een positieve manier. Blijven plakken zit er niet in, als de jongste mee op zwier is maar eigenlijk kwam dat wel goed uit om even te bekomen tijdens de wandeling huiswaarts, die we tot onze verwondering tussen twee buien door konden voltooien.