Good Charlotte
Niks verleerd
Jordi Rijnders
Vorst Nationaal, Brussel — 13 november 2026
Tegenwoordig zijn reünies of comebacks schering en inslag. Nogal wat bands uit de jaren 2000 staan hedentendage op grotere podia dan ze ooit hadden durven dromen. Toen bleef het vaak bij het uitverkopen van zalen van gemiddelde grootte, terwijl ze nu grote hallen of zelfs stadions aandoen.

Dat geldt ook voor de twee bands, die voor deze tour de handen ineen hebben geslagen. Yellowcard is bijvoorbeeld, na een aantal jaren er tussenuit te zijn geweest, nu weer terug op het podium te vinden zijn. Hoewel het enige originele lid violist Sean Mackin is, kun je zanger Ryan Key ook wel herkennen, gezien hij de band vervoegde twee jaar na het oprichten ervan. En buiten de eerste twee albums is hij overal op te horen geweest.
De poppunkers begonne de set met Better Days, voor velen al meteen een meezinger. Met Rough Landing, Holly en Love Letters Lost werd aan snelheid gewonnen, maar met California zorgde Key voor een korte verandering door dit akoestische nummer aan de piano samen met Mackin te brengen. Er werd de tijd genomen om stil te staan bij het overlijden van New Found Glory-gitarist Chad Gilbert. De twee bands zitten samen bij hetzelfde management en hebben samen dus vele shows en tours gedeeld en zijn erg close geworden. Hier bracht Yellowcard een cover van Sonny. De power werd terug bovengehaald om de set af te ronden met Breathin en afsluiter Ocean Avenue.
De main act van de avond was uiteraard Good Charlotte, die vooral focust op poppunk, maar ook met rap en dance heeft geëxperimenteerd. De intro van het album 'The Young And The Hopeless' leidde The Anthem in voor de band rond de Madden-broers. Op een flink platform links stond de toetsenist en op eenzelfde verhoging aan de rechterkant zat de drummer. De hele voorzijde van die verhogingen als ook de backdrop was een groot led-scherm waarop diverse visuals te zien waren tijdens de show. En bij het eerste nummer werden we nog extra opgewarmd met een stel flinke vlammenwerpers, die voor de metershoge animo zorgden.
Hoewel de band acht albums heeft uitgebracht tussen 2000 en 2025, bestond het overgrote deel van de set uit nummers van de eerste vier. Goed nieuws voor de fans van het oldskool werk, maar wel gewaagd dat je het nieuwe werk op twee nummers van het meest recente 'Motel Du Cap' na volledig links laat liggen. Maar het weerhield de band er niet van een goede set neer te zetten door er aan een stevig tempo twintig nummers door te persen met tussendoor ook nog de intro's van de albums 'Once Upon A Time' en 'Good Morning Revival' en dat terwijl je van de gave 3D-visuals op de schermen kon genieten. De broers waren allebei nog uitstekend bij stem en Benji was het gitaar spelen duidelijk nog niet verleerd.
De avond werd afgesloten met de grootste hits van de band I Just Wanna Live en Lifestyles Of The Rich & Famous. Met die laatste nog in de oren na dreunend, liepen we met een tevreden gevoel de zaal uit.
