Boomtown

Tot de drie prettig gestoorde vrouwen van Au Revoir Simone al giechelend en duidelijk aangeschoten van de naar eigen zeggen heerlijke Boomtownchampagne het podium betreden. Al snel staat er een hele verzameling fel gekleurde paraplu’s en kw’s voor het podium. De dames hebben er duidelijk zin in. Na een korte uitleg over hun kapotte drumcomputer die ze wonder boven wonder weer eigenhandig aan de praat gekregen hebben, met dank aan de zogezegd Belgische uitvinder ervan, beginnen ze al lachend hun set met Sad Song. Zo ‘sad’ klinkt het allemaal niet, zeker niet als er daar drie amusante verschijningen achter evenveel keyboards het beste van zichzelf staan te geven. Het stopt zelfs met regenen en hun vreugde wordt nog groter wanneer ze eindelijk de kans krijgen de gezichten van hun publiek te zien. Ze wijzen er ons tijdig op dat we tijdens Lullaby zeker niet in slaap mogen vallen. Als ze niets gezegd hebben, zou dat misschien wel gebeurd zijn. Het liedje valt dan ook een beetje uit de toon in vergelijking met de andere nummers. En jawel hoor, daar begon het gedruppel weer en floepten op hun beurt alle paraplu’s weer op actief.



Na een uurtje romantische elektro-sprookjes en met het nodige respect voor hun publiek verlaten ze het podium met de mededeling dat ze The Frames beloofd hebben om de regen zo ver mogelijk weg te drijven. Even lijkt het er op dat het hen ook echt gelukt is, tot een helse stortvloed net voor de Ieren het podium opmoeten Boomtown in een waterpoel doet veranderen. Regen of niet, the Frames hebben genoeg fans om de Oude Beestenmarkt goed vol te laten lopen. Een koppel toeristen komt ons vlak voor het concert nog vragen waar Daan die avond eigenlijk speelt, maar besluit dan toch om te blijven en daar zullen ze geen spijt van gehad hebben. The Frames beginnen stevig aan hun set en het is fijn om te zien dat de hele band er met hun volle plezier staat. Glen Hansard is een publieksentertainer. Hij heeft het over de Bijbel als perfecte inspiratiebron bij het schrijven van Heavy Metalnummers en het kost hem dan ook geen moeite het hele plein tijdens People Get Ready mee te laten roepen en zingen wanneer hij dat wil. Eventjes vergeet hij dat hij niet meer op Dour staat en bedankt ons met een vriendelijke ‘merci beaucoup’. Snel voegt hij er een ‘dankjewel’ aan toe en laat ons weten dat het daar op Dour misschien wel prachtig weer was, maar dat het er toch wel erg stonk. Tijdens Revelation beginnen alle paraplu’s vrolijk mee te wiebelen. The Frames zijn dEUS-fans en dat steken ze niet onder stoelen of banken. Op het einde mixen ze Hotel Lounge eigenhandig met enkele eigen songs en bespelen zo ook de vaderlandse trots van het publiek.

Het is gestopt met regenen en we gaan met een goed gevoel naar huis, lichtjes verlangend naar een warme chocomelk. Gelukkig is de Vlasmarkt maar eventjes lopen voor een lekkere sterke Irish Coffee.