Body to Body
Justice for all!
Julie Deneckere
Culture Club, Gent — 8 november 2008
Studio Brussel, twee maart 2007, 16u11: “Wij worden nogmaals vriendelijk verzocht om uitdrukkelijk te vermelden dat Body To Body vanavond in Culture Club volledig uitverkocht is, dus lieve mensen, je kunt er niet meer in, doe geen moeite!” dixit Tomas De Soete. Dat Body To Body elke keer een schot in de roos is, wisten we al, maar met een affiche als vanavond (Justice, Dr. Lektroluv, ...) stond het als een paal boven water dat deze editie er eentje om te onthouden zou worden.
Na het lange wachten aan de deur en het nodige geduw en getrek aan de vestiaire, kwam de grote zaal eindelijk in zicht. Al wie een beetje met het elektrowereldje vertrouwd is, kan al een aantal jaren niet meer om de hype rond de groene dokter wiens arm definitief vergroeid is met een telefoonhoorn: Dr. Lektroluv, voorheen T-Quest en inmiddels vaste waarde op de Body To Body-affiche. De mysterieuze Belg maakte een vijftal jaar geleden out of the blue zijn intrede en hield vriend en vijand in de ban met de vraag wie deze Hulk-kloon nu eigenlijk was. Dat hij de perfecte remedie weet tegen verveling op de dansvloer, werd ook vanavond duidelijk. Hij bracht een melodieuze set, afgewisseld met hits zoals What Else Is There? van Röyksopp, Personal Jesus van Depeche Mode en Imagination van Prayers. Ook mixtechnisch hield hij de touwtjes goed in handen, al bracht hij ons een rustigere set dan we van hem gewoon zijn. Onze groene vriend bleef onder het luide gejoel zoals altijd stoïcijns kalm en stak af en toe goedkeurend zijn duim in de lucht, nippend aan zijn flesje cola met een rietje, wat het publiek alleen maar gekker maakte.
Sinds het daverende succes van Never Be Alone, een release in samenwerking met Simian, zijn de ogen strak gericht op het Parijse duo Justice. Zet Xavier de Rosnay et Gaspard Augé zeker in het rijtje van de andere Franse elektro- en houseboegbeelden zoals Cassius, Vitalic en Daft Punk. De grote bekendheid verworven ze wereldwijd met hun knetterende elektroclashsets, die ze vorig jaar al op de weide van Pukkelpop en op I Love Techno demonstreerden. Omstreeks halfdrie, het aanvangsuur van Justice’s set, kon je geen vin meer verroeren in de main room. Een bomvolle Culture Club kreeg eindelijk waarvoor het gekomen was: een dijk van een set waarop de hele zaal aan het feesten ging, het Dewaele-partygevoel kwam verrassend dichtbij. Openen deden ze met hun eigenste Waters of Nazareth en als enigen kunnen ze het zich permitteren om Don’t Feel Like Dancin’ te draaien zonder gezichtsverlies te lijden, zij het dan in een volledig verkapte en ontrafelde versie die zelfs het origineel doet verbleken. Snerende beats en loeiharde baslijnen waar je haren van overeind gingen staan, losten elkaar in sneltempo af. Zelfs enkele boxen van de overigens uitstekende geluidsinstallatie lieten het op bepaalde momenten afweten en hadden moeite om te volgen. En zeggen dat de twee Parijzenaars tot enkele jaren geleden niets eens wisten hoe ze twee platen deftig aan elkaar moest hangen. We hebben het beste van deze twee wonderkinderen nog zeker niet gezien, 2007 is voor Justice!