Argonaut

Begin vorig jaar hadden we Iason Passaris al eens aan het woord in verband met zijn toenmalige EP 'Rêveries'. Intussen heeft de Mechelaar onder zijn solonaam Argonaut ook een full album klaar dat eind deze zomer uitkomt, en waaruit we al drie duo-singles singles te horen kregen. Met een albumtitel als 'The One Searched For' wilden we wel eens weten wat de boodschap hierachter is.

Je hebt nu al een aantal songs van je nieuwe plaat 'The One Searched For' uitgebracht. Hoe voelt het om deze nummers - eindelijk - de wereld in te sturen?

Iason Passaris: Het voelt wel spannend. Je werkt lang en hard aan de muziek, steekt er veel tijd en geld in, maar de muziek digitaal uitbrengen gebeurt tegenwoordig met een enkele druk op de knop. Voor jezelf is dat een grote mijlpaal, maar je vraagt je soms ook af wie er nu echt op zit te wachten. Vooral omdat je na zoveel luisterbeurten sommige nummers zelf beu bent gehoord. Het is niet altijd gemakkelijk om je in te beelden hoe de nummers binnen komen bij een nieuwe luisteraar.

Kan je vertellen waarom je de singles telkens per twee uitbrengt?

Ik vond het moeilijk om er twee of drie nummers als singles uit te pikken. Enerzijds vind ik niet dat er echt duidelijke singles tussen zitten, en anderzijds is het een conceptplaat die je als één verhaal moet zien. Ik had het gevoel dat ik op deze manier dat verhaal beetje per beetje en in de volgorde van de plaat naar buiten kon brengen. Het fijne is dat de nummers van elke duo-single ook gewoon goed bij elkaar passen omdat ze mooi contrasteren of net complementair zijn.

Het is een conceptplaat over "de zoektocht naar zingeving in een steeds verder individualiserende samenleving". Is er een specifieke reden waarom je dit thema gekozen hebt?

Ik denk dat het thema eerder na het schrijven duidelijk werd. Ik begon nogal onbevangen aan de muziek, en besefte pas achteraf dat ik thema’s die me toen bezighielden in een metaforisch verhaal had gegoten. Ik ben iemand die weleens kan piekeren en tobben over existentiële dingen, dus het thema is iets dat wel vaker in mijn teksten naar voren komt.

Waar haal je de inspiratie voor je teksten? Waren ze makkelijk met elkaar te connecteren voor je concept?

De eerste teksten kwamen heel natuurlijk in me op, quasi tegelijkertijd met het schrijven van de muziek. De inspiratie kwam initieel voornamelijk van wat er emotioneel in me omging in combinatie met dagelijkse beschrijvingen van wat ik zag. De eerste vier, vijf nummers kregen op die manier vorm. Daarna kwam het idee om er een volledige plaat van te maken en begon het (fictieve) verhaal vorm te krijgen. Eens ik ongeveer wist waar de verhaallijn naartoe moest, was het niet zo moeilijk om bijkomende nummers te schrijven. Dat waren dan als het ware de ontbrekende puzzelstukken van het verhaal.

Enkele van de songs komen van je eerste, onuitgebrachte ep uit 2019. Heb je die aangepast om in het concept te passen of zijn ze onveranderd gebleven?

Die ep zijn eigenlijk die vier, vijf eerste nummers waar ik het zonet over had. Zij vormden de basis en hun essentie bleef onveranderd. Met producer Ruben Lefever veranderden we de arrangement en wel hier en daar, en één nummer werd volledig herschreven.

We horen op 'The One Searched For' ook andere stemmen en instrumenten. Met wie heb je samengewerkt?

Ruben heeft de meeste synths, subs en andere keys toegevoegd. In een aantal nummers hoor je er ook enkele van Tobias Vanderhenst. Pieter-Jan Van Assche - die je misschien beter kent als Innerwoud - vroeg ik om met zijn contrabas de strijkers in te spelen. Brent Beukelaer, frontman van The Radar Station, speelde voor deze gelegenheid de drums in. Ze voelden beiden goed aan wat de songs nodig hadden, en de sessies verliepen echt vlot in een fijne sfeer. Tot slot heeft mijn schoonzus, Charlotte Van Melkebeke, een aantal backings gezongen.

Neem ons even mee doorheen je creatieve proces. Hoe komt een Argonaut-song tot leven en wat zijn jouw belangrijkste invloeden?

Dat proces is doorheen de jaren wel wat veranderd en verloopt ook niet voor elk nummer op dezelfde manier. Maar doorgaans begint het met een akoestische gitaar die in een open-tuning staat. Iets wat ik oppikte van mijn grootste inspiratie voor dit project, Ben Howard. Dan ontstaat er een eerste riff of akkoordenprogressie, en zoek ik meestal naar een gepaste tokkel die ik nog niet te vaak gebruikte. Pas later komt er een zangmelodie en tekst aan te pas. Meestal eerst met woorden die spontaan in me opkomen en ‘juist’ klinken, en later schaaf ik er dan tekstueel aan. Voor de conceptuele aanpak haalde ik trouwens de mosterd by Steven Wilson (ex-Porcupine Tree) die daar een handje van weg heeft.

Je hebt er intussen een paar akoestische solo-optredens op zitten. Hoe was de respons daarop en smaakt dat naar meer?

Klopt. De voorbije jaren kon ik door gezondheidsproblemen en gezinsuitbreiding niet al te vaak en te ver van huis spelen. Het doet deugd om de voorbije maanden terug wat vaker live te spelen. Vooralsnog zijn de optredens klein en intiem geweest, en dat past eigenlijk ook perfect bij de muziek en hoe ik deze tot bij de mensen wil brengen. De respons was heel positief, wat me sterkt in het blijven zoeken naar opportuniteiten om live te spelen. Dat is in het huidige muzieklandschap niet evident, maar gelukkig zijn er in Mechelen best wel een hoop plaatsen waar lokaal talent de kans krijgt om zich te laten zien.

Op 25 juli organiseer ik zelf een show in de Predikherenkerk in Mechelen. In deze prachtige setting zal ik 'The One Searched For' integraal en volledig akoestisch spelen. Bovendien zal je er voor het eerst mijn album op vinyl kunnen kopen. Iets om naar uit te kijken!