Tim Montana - Brown Sugar (ft. Billy F. Gibbons & Slash)

De teletijdmachine in, terug naar 1971.

Niemand hier die al gehoord heeft van Tim Montana en dat kan ik jullie ook niet kwalijk nemen. De singer-songwriter en gitarist groeide op in Montana, helemaal "off the grid" in een caravan in de buitenwijken van Butte, Montana. Neen, ik zever niet: hij heet echt zo en hij is wel degelijk ginder geboren en getogen. Hij voltooide met succes de middelbare school en trok op achttienjarige leeftijd naar Los Angeles, waar hij muziek studeerde.

Next stop: Nashville en een eerste album - 'Iron Horse' verscheen in 2007 - met focus op country en southern rock. Een jaar later volgde een optreden tijden 'The Late Show' van David Letterman. In 2013 ontmoette hij Billy Gibbons met wie hij vier songs schreef. Als vanzelfsprekend mocht hij de hort op met ZZ Top. Het geluid van Montana (de muzikant) werd geleidelijk aan harder en schoof richting stadionrock, steeds met een diepgewortelde basis in country(rock). Dave Grohl werd fan en Staind, Seether, Bush en Jerry Cantrell lustten wel een stukje ruig Montana en lieten hem openen tijdens tournees. Op 'Savage' uit 2024 laat hij de spierballen stevig rollen en dat blijft hij tot vandaag met plezier doen. Niet het geluid waar Vlaanderen warm voor loopt dus.

Op 31 juli verschijnt 'Entire State Of Tim Montana', het zevende studioalbum. Eerste single Break Me Down maakte duidelijk dat hij zijn stijl trouw blijft. Opvolger Brown Sugar is zijn "take" op de klassieker van ZZ Top dat op het eerste album van de band staat. Hiervoor trok hij zowel de oer-Top aan alsook Slash, kwestie van duidelijk te maken dat het ergens wel bluesy blijft, maar dan in een snoeiharde variant. Gibbons heeft speciaal de stembanden geraspt en Slash doet wat hij het best kan: een snedig stukske soleren. Je kan je afvragen of het nu echt op deze manier moest, maar vergeet niet dat de enige zinvolle covers die zijn, die ofwel het origineel beter maken of een eigen insteek geven. Tim Montana kiest voor het laatste en twee grootheden volgen hem met alle plezier. De boodschap aan de criticasters: shut up and enjoy!