Rickie Lee Jones: een dame van stand
AchtergrondGuy Kennis — 8 november 2008
In onze reeks muzikale grootheden op het podium van het Openlucht Theater Rivierenhof: op woensdag 8 augustus komt Rickie Lee Jones bewijzen dat ze nog meer in haar mars heeft dan die éne superhit uit 1979, Chuck E’s in Love.
Natuurlijk is het net die song die bij de meeste mensen een belletje doet rinkelen. Dit was dan ook een megahit. Chuck E. bestaat echt, hoewel hij bekender geworden is door zijn verschijning in deze song dan door zijn eigen muzikale carrière. Chuck E. Weiss is een songwriter en zanger die nogal eens samenwerkt met Tom Waits. Tom was ten tijde van deze hit trouwens het vriendje van Rickie. Enfin, het fijne weten we er niet van maar ze kennen elkaar allemaal, laat het ons daarop houden.
We hebben Rickie Lee Jones altijd het jongere zusje van Joni Mitchell gevonden. Jammer genoeg is ze minder getalenteerd en speelt ze een divisie lager, hoewel Jones twee Grammy-Awards op haar naam heeft staan. Gedurende haar dertigjarige muzikale loopbaan heeft ze zowat alle stijlen doorlopen: van jazz en R&B tot blues, pop en soul. Jazzy popmuziek is misschien nog de beste omschrijving voor wat deze Amerikaanse singer-songwriter brengt.
Na een eerste periode van succes volgt er in de jaren 80 een muzikale overgangsperiode waarbij de typische jazz-invloeden vermengd worden met meer synthesizer-gedreven klanken (die jaren tachtig toch!). Haar commerciële waarde daalt, hoewel ze op het einde van deze periode toch nog een grammy binnenhaalt voor beste jazz-duet samen met Dr. John met een cover van Makin’ Whoopee.
De jaren negentig worden gekenmerkt door experimenten en veranderingen. Ze gaat in de weer met beats, loops en samples. Dit gefrutsel resulteert in de voor haar ongewone cd \'Ghostyhead\'. Ze zoekt op die manier aansluiting bij de trip-hop beweging van de jaren negentig. Helaas levert dit experiment geen succes op.
Een nieuwe eeuw luidt ook de wedergeboorte van Rickie Lee Jones in met onder andere het recente album \'The Sermon on Exposition Boulevard\' op het onafhankelijke label New West Records. Dit album krijgt overal lovende kritieken. Deze cd betekent ook een terugkeer naar de rauwe en geïmproviseerde klank van de jazz. Bovendien gaat ze weer uitgebreid toeren en da‘s goed nieuws voor ons.
Rickie Lee Jones is een dame die het experiment nooit heeft geschuwd. Ze is altijd blijven zoeken naar nieuwe artistieke wegen. Daarbij heeft ze het de fans en critici niet altijd gemakkelijk gemaakt. Maar ze heeft bij deze zoektocht wel een bijzonder boeiend parcours afgelegd. Heel dapper is de zangeres niet blijven teren op het succes van Chuck E’s in Love, al hopen we wel dat ze deze song zal spelen tijdens haar concert in Deurne.
We hebben Rickie Lee Jones altijd het jongere zusje van Joni Mitchell gevonden. Jammer genoeg is ze minder getalenteerd en speelt ze een divisie lager, hoewel Jones twee Grammy-Awards op haar naam heeft staan. Gedurende haar dertigjarige muzikale loopbaan heeft ze zowat alle stijlen doorlopen: van jazz en R&B tot blues, pop en soul. Jazzy popmuziek is misschien nog de beste omschrijving voor wat deze Amerikaanse singer-songwriter brengt.
Na een eerste periode van succes volgt er in de jaren 80 een muzikale overgangsperiode waarbij de typische jazz-invloeden vermengd worden met meer synthesizer-gedreven klanken (die jaren tachtig toch!). Haar commerciële waarde daalt, hoewel ze op het einde van deze periode toch nog een grammy binnenhaalt voor beste jazz-duet samen met Dr. John met een cover van Makin’ Whoopee.
De jaren negentig worden gekenmerkt door experimenten en veranderingen. Ze gaat in de weer met beats, loops en samples. Dit gefrutsel resulteert in de voor haar ongewone cd \'Ghostyhead\'. Ze zoekt op die manier aansluiting bij de trip-hop beweging van de jaren negentig. Helaas levert dit experiment geen succes op.
Een nieuwe eeuw luidt ook de wedergeboorte van Rickie Lee Jones in met onder andere het recente album \'The Sermon on Exposition Boulevard\' op het onafhankelijke label New West Records. Dit album krijgt overal lovende kritieken. Deze cd betekent ook een terugkeer naar de rauwe en geïmproviseerde klank van de jazz. Bovendien gaat ze weer uitgebreid toeren en da‘s goed nieuws voor ons.
Rickie Lee Jones is een dame die het experiment nooit heeft geschuwd. Ze is altijd blijven zoeken naar nieuwe artistieke wegen. Daarbij heeft ze het de fans en critici niet altijd gemakkelijk gemaakt. Maar ze heeft bij deze zoektocht wel een bijzonder boeiend parcours afgelegd. Heel dapper is de zangeres niet blijven teren op het succes van Chuck E’s in Love, al hopen we wel dat ze deze song zal spelen tijdens haar concert in Deurne.
