Metallica - 'Reload'

Bijna exact een jaar geleden ontfermden we ons over Metallica's zesde plaat 'Load'. Naar aanleiding van de derti... Excuseer, negenentwintigste verjaardag van dat album kwam er een knaller van een remastered box uit. En men herinnert het zich nog wel, maar 'Load' had een al even geliefd broertje, 'ReLoad'. Ook dat album krijgt nu in 2026 na derti... Sorry, negenentwintig jaar zijn eigen boxset.

Net zoals bij alle voorgaande sets krijg je het volledige album geremastered op vinyl en cd, live-opnames, demo's, foto's, memorabilia enzovoort. Eigenlijk is dit alles wat een Metallica-fan maar kan wensen - als die het album weet te waarderen, uiteraard.

Want nu naar het album zelf. Het zijn allemaal tracks uit dezelfde sessies als de voorganger dus qua productie weet je dat het opnieuw kristalhelder en uiterst dynamisch is. Je weet dan ook dat het meer alternatieve of hardrock songs zijn, ver weg van de originele thrash roots.

Het album opent met Fuel, wat de fans intussen al kenden van tijdens de 'Load' toernee. Een wervelende track die ook nu nog in de livesets zit. Daaropvolgend krijgen we de eerste single The Memory Remains met wijlen Marianne Faithfull op gastzang. Heerlijk meezingbaar en ook deze staat nog regelmatig op de setlist. Devil's Dance is een vette, groovende track en één van de eerste songs uit dit tijdperk dat live gebracht werd, namelijk al in 1995.

Wat dit album onderscheidt van zijn oudere broer, is dat het deze keer net iets experimenteler is. Zo heb je bijvoorbeeld het mysterieuze Where the Wild Things Are, tevens de derde en laatste track uit het Metallica-oeuvre met credits aan bassist Jason Newsted. Iets eerder op het album staat Carpe Diem Baby, een zeer donkere track die blijft nazinderen door een heel speciale combinatie pre-chorus en refrein. En ook Low Man's Lyric, met de herkenbare draailier, is iets volledig uit hun comfortzone, maar frontman James Hetfields teksten zijn uitermate persoonlijk en diepgaand. Er wordt ook verwezen naar ouder werk want met The Unforgiven II is er zowaar een opvolger voor het vierde nummer van 'The Black Album'.

Het kan gelukkig ook nog stevig vooruit gaan, en daar zorgen Prince Charming en Attitude voor. Geen metal, dat niet, maar wel beukende hardrock.

Waar 'Load' The Outlaw Torn als afsluiter had, heeft 'ReLoad' Fixxxer, misschien wel één van de allerstrafste Metallica songs ooit geschreven. Het is emotioneel zo'n zwaar nummer dat het tot 2021 geduurd heeft om zijn live debuut te krijgen. Hetfield gaat in de refreinen meer dan voluit, wat leidt tot een majestueuze afsluiter van het 'Load/ReLoad' tweeluik.

Ook dit album is een "love it or hate it" geval, maar puur muzikaal gezien blijft het even goed als bijna dertig jaar terug. Velen zeiden destijds dat Metallica er beter aan had gedaan van enkel de beste songs te bundelen, en die op één enkel album te zetten. In retrospect had dat effectief een onwaarschijnlijk goed album kunnen geweest zijn. Drummer Lars Ulrich gaf echter zelf toe dat ze al hun nieuwe materiaal wouden uitbrengen, en geen editing knop op zichzelf hadden toegelegd. So be it, ook 'ReLoad' blijft een knap staaltje Metallica geschiedenis en de box is iets om reikhalzend naar uit te kijken.