#InlandseMaatjes - Messidor - Lizières

U gaat ons wellicht gek verklaren, maar eigenlijk kijken we nú al uit naar de nazomer en de herfst van 2026.

Op 28 augustus verschijnt dan bij het label Klankzalf immers ‘Lizières’, de tweede langspeler van het onvolprezen Messidor, en “iets” zegt ons dat deze plaat wel eens het geschikte gezelschap zou kunnen worden tijdens die dagen van afnemend licht. Dat “iets” is de titeltrack van het album, die deze week als vooruitgeschoven single de wereld werd ingestuurd.

In 2023 verscheen bij Klankzalf al ‘When Things Go Missing’, het debuut van de band, en een paar maand geleden was er ook nog de prachtige – hier al lang grijsgedraaide, maar nog lang niet beu gehoorde – dubbelsingle Bended Light / Crossing The Blue. Die was vooral bedoeld om de leemte te vullen tussen beide albums, en zal voor alle duidelijkheid niet op ‘Lizières’ staan. Edoch, wie deze parels nog niet heeft opgevist uit één van de streamingdiensten: niet aarzelen, doén!

Messidor bestaat uit Ward Daenen (zang, elektrische gitaar), Bert Hornikx (bas) en Maarten Moesen (drums, piano en synth), drie fijnbesnaarde lieden met een voorliefde voor muziek die laveert tussen indiepop, indiefolk en klassieke singer-songwriter, met geregeld een tussenstop bij elektronica of jazz. Ook nu weer levert het trio een gelaagd, beklijvend en avontuurlijk werkstuk af. Lizières is een song als een rustgevende, verkwikkende natuurwandeling, waarbij u best uw gedachten even uitschakelt, maar daarentegen uw zintuigen aan het werk zet.

De titel van de single verwijst niet naar het Franse dorp in het departement Creuse, maar naar de gelijknamige kunstenaarsresidentie van muzikant, componist en beeldend kunstenaar Ramuntcho Matta, in het Franse Épaux-Bézu. Vervang de ‘z’ door een ‘s’, en u krijgt het Franse woord “lisière”: een grens, abrupt of geleidelijk, tussen twee omgevingen die de doorgang van de ene plantengemeenschap naar de andere mogelijk maakt.

Ward Daenen deed dan ook inspiratie op tijdens een lange wandeling vanuit die kunstenaarsresidentie: “Ergens tussen veld en bos ligt een grensgebied waar na de regen de fauna volop te eten vindt. Lizières is een song als zo’n bosrand: een vrijplaats waar de wereld minstens een voettocht lang op afstand blijft. Bewegen op wandeltempo volstaat.” De song is naar eigen zeggen een kleine ode aan het wandelen tot aan de rand van het bekende, en wie weet wat een mens daar op het spoor komt.

“Lizières drijft op het makkelijkste gitaarakkoord ter wereld. Je hoort behalve gitaar ook piano, bas en zang in dialoog met warme elektronica. Je kan je gedachteloos laten meevoeren op deze muzikale tocht, en voor wie wil valt er detail te beluisteren.” Daarmee neemt hij ons de woorden uit de mond, want de muziek líjkt op het eerste gehoor misschien eenvoudig, maar wie de tijd neemt deze song geregeld en aandachtig te beluisteren, zal elke keer andere en nieuwe dingen opmerken.

Op zaterdag 30 mei speelt de band in cultuurcentrum MUZE in Heusden-Zolder op de labelavond van Klankzalf, samen met Astronaute en HRNS.