#InlandseMaatjes - Messidor - Bended Light/Crossing The Blue

Later dit jaar brengt de band een nieuwe langspeler uit. In afwachting daarvan kunnen we nu al volop genieten van deze prachtige dubbelsingle.

En die zal voor alle duidelijkheid niet op de tweede plaat staan van Messidor, maar moet vooral de leemte vullen tussen debuut ‘When Things Go Missing’ uit 2023 en zijn opvolger. Wie drie jaar geleden al overtuigd werd door die eersteling, zal door het tweeluik Bended Light en Crossing The Blue echter niet teleurgesteld worden – integendeel.

Messidor, dat zijn anno 2026 nog steeds singer-songwriter Ward Daenen en multi-instrumentalisten Maarten Moesen en Bert Hornikx. Samen maken ze bloedmooie muziek die zich situeert tussen indiepop, indiefolk en klassieke singer-songwriter, maar zijn neus niet ophaalt voor een extra smaakje, zoals een toefje elektronica of jazz.

De twee nieuwe songs klinken bij een eerste beluistering misschien nog enigszins ongrijpbaar. Zelf weten ze op hun beurt de luisteraar wél meteen bij het nekvel te grijpen, en niet meer los te laten. We weten niet meer hoe vaak we de afgelopen week naar Bended Light / Crossing The Blue hebben geluisterd, want we zijn inmiddels de tel al lang kwijtgeraakt. Om maar te zeggen dat deze twee intrigerende, gelaagde - en tegelijk ook zeer toegankelijke - songs al snel zeer verslavend werken.

Zelf noemen ze A-kant Bended Light een song in de geest van Godfrey Reggio’s documentaire film ‘Koyaanisqatsi’: “Je hoort stem en gitaar, en een ritmesectie gebouwd op het lichaam: een loop van ademhaling en borstkastikken die uitmonden in knisperende elektronica. Crossing The Blue, de B-kant, vormt het melancholische tegenwicht, een persoonlijke herinnering drijvend op trage delay en een ritme van getokkel op het hout van een piano. Om kort te gaan: een filmisch tweeluik over technologische verandering en gewichtloze stilstand.”

Hoewel arrangementen en instrumentarium eerder spaarzaam zijn, is dit niet alleen zeer sfeervolle en rijke, maar ook veelzijdige muziek, waar iedere muzikale meerwaardezoeker die de afgelopen decennia niet onder een steen leefde, wel iets in zal herkennen. Aan “namedropping” gaan we ons bewust niet bezondigen, want laat deze songs beluisteren door een panel met tien melomanen, en ze zullen er alle tien iets anders in horen.

Wanneer de tweede langspeler zal verschijnen, weten we niet, maar we staan nu al op de uitkijk!