Wires Under Tension - Light Science
Western Vinyl
Fabian Desmicht — 24 mei 2011
Christopher Tignor hield het dertien jaar lang uit in Brooklyn, thuishaven van MGMT en Yeasayer en talloze minder lumineuze, maar zo mogelijk nog hippere consorten. Tussen de arbeiders van de zuidelijke Bronx vond hij rust. Het project Wires Under Tension met eerste worp ‘Light Science’ is Tignors gevatte – want slechts drieëndertig minuten lange – antwoord op die trendgevoelige mallemolen.
Gelukkig is Tignors idealisme geen ijdel gezwam. Wires Under Tension maakt stemloze muziek, maar springt behendig over alle listige vallen die de instrumentale rock grijnzend heeft klaargelegd.
Zo heeft ‘Light Science’ sterke melodieën en vervalt het album nergens in al te gestroomlijnde of juist te noisy jams. Wat we horen is geen krautrock, geen postrock en geen jamrock. En toch doet Wires Under Tension weinig moeite om zijn invloeden te verbergen.
Tignor zelf tekende voor de sampling en weelderige arrangementen van strijkers, synths en blazers. Maar het gaat niet helemaal om een sologebeuren, want Theo Metz voegt koppig drumwerk toe, een onmisbare component in de sound.
Electricity Turns Them On gaat van start met sierlijke, elektrische violen, glockenspiel en getunede flessen. Een verrassende drumpartij brengt alles in een stroomversnelling en zwijgt even om de bas te laten overgaan in een ingehouden Tortoise-achtige groove. Op het initiële thema wordt licht gevarieerd, maar tot een echte climax komt het niet. Nog een van die typische valkuilen.
Klinische en opvallend jazzloze trompetten gaan op Irreversible Machines samen met een wild kloppend ritme. Violen leveren opnieuw een warme tegenpool en brengen door de Balkan geïnspireerde acts als Magyar Posse en Miasma And The Caroussel Of Headless Horses in herinnering.
De in reverb gedrenkte violen van Wood, Metal, Bone zijn dan weer geleend van Arvo Pärt, het hedendaags-klassieke genie uit Estland. En zullen we eens wat vertellen? Die stompende Battles-drum past daar perfect bij. Position And Hold neemt met staccato trompetnoten opnieuw een scherpe bocht en geeft vrij spel aan Metz’ drums en bevreemdende elektronica.
Al is Position And Hold wat dat betreft maar een voorstudie voor ??????, ???????, dat ‘Light Science’ met een onbevattelijke schoonheid afsluit. Het mini-epos steunt op een trage sequentie van slechts vijf etherische noten. Cymbalen zorgen al snel voor enige dreiging, en het duurt niet lang voor een legertje synths de intensiteitsknop helemaal opendraait.
Naarmate het nummer vordert, gaat Metz achter zijn kit helemaal loos over Tignors kameleonachtige klanktapijt. Het doet je bij elke nieuwe maat naar adem happen. Dit is de babyscène uit ‘2001: A Space Odyssey’ van Kubrick. Dit is de wereld na de apocalyps.
Vreemd genoeg is ‘Light Science’ niet traceerbaar gebleken voor de radars uit onze contreien. Maar geloof ons: dit is krachtig materiaal.
Zo heeft ‘Light Science’ sterke melodieën en vervalt het album nergens in al te gestroomlijnde of juist te noisy jams. Wat we horen is geen krautrock, geen postrock en geen jamrock. En toch doet Wires Under Tension weinig moeite om zijn invloeden te verbergen.
Tignor zelf tekende voor de sampling en weelderige arrangementen van strijkers, synths en blazers. Maar het gaat niet helemaal om een sologebeuren, want Theo Metz voegt koppig drumwerk toe, een onmisbare component in de sound.
Electricity Turns Them On gaat van start met sierlijke, elektrische violen, glockenspiel en getunede flessen. Een verrassende drumpartij brengt alles in een stroomversnelling en zwijgt even om de bas te laten overgaan in een ingehouden Tortoise-achtige groove. Op het initiële thema wordt licht gevarieerd, maar tot een echte climax komt het niet. Nog een van die typische valkuilen.
Klinische en opvallend jazzloze trompetten gaan op Irreversible Machines samen met een wild kloppend ritme. Violen leveren opnieuw een warme tegenpool en brengen door de Balkan geïnspireerde acts als Magyar Posse en Miasma And The Caroussel Of Headless Horses in herinnering.
De in reverb gedrenkte violen van Wood, Metal, Bone zijn dan weer geleend van Arvo Pärt, het hedendaags-klassieke genie uit Estland. En zullen we eens wat vertellen? Die stompende Battles-drum past daar perfect bij. Position And Hold neemt met staccato trompetnoten opnieuw een scherpe bocht en geeft vrij spel aan Metz’ drums en bevreemdende elektronica.
Al is Position And Hold wat dat betreft maar een voorstudie voor ??????, ???????, dat ‘Light Science’ met een onbevattelijke schoonheid afsluit. Het mini-epos steunt op een trage sequentie van slechts vijf etherische noten. Cymbalen zorgen al snel voor enige dreiging, en het duurt niet lang voor een legertje synths de intensiteitsknop helemaal opendraait.
Naarmate het nummer vordert, gaat Metz achter zijn kit helemaal loos over Tignors kameleonachtige klanktapijt. Het doet je bij elke nieuwe maat naar adem happen. Dit is de babyscène uit ‘2001: A Space Odyssey’ van Kubrick. Dit is de wereld na de apocalyps.
Vreemd genoeg is ‘Light Science’ niet traceerbaar gebleken voor de radars uit onze contreien. Maar geloof ons: dit is krachtig materiaal.