Vampire Weekend - Vampire Weekend

Het kan snel gaan in de muziekbusiness. De hypes volgen elkaar in sneltreinvaart op. Het is dan ook moeilijk voor de argeloze muziekliefhebber om nog het kaf van het koren te onderscheiden. Het mag dan al slecht gaan met de platenverkoop. De eindeloze stroom aan releases wordt er niet minder om. Het is verfrissend om daartussen groepen als Vampire Weekend te mogen ontdekken.

En ze zijn wel degelijk een ontdekking. Het mag geen verrassing heten dat ze uit New York komen. Dergelijke multinationale smeltkroes is nu eenmaal de ideale wieg voor de meest uiteenlopende muziek. The Velvet Underground, Talking Heads en meer recent TV On The Radio en Yeasayer zijn allemaal producten van een multiculturele samenleving in een westerse grootstad. Ook Vampire Weekend past daar perfect tussen.



Vanaf opener Mansard Roof zal u merken dat dit geen doordeweekse kauwgomballenmuziek is. Mansard Roof wordt gedragen door de ouderwetse orgelklanken van Rostam Batmanglij. Hoewel die orgelklanken aanvankelijk vreemd en ietwat ouderwets in de oren klinken, zeker in combinatie met de zang van Ezra Koenig, betrap je jezelf erop dit duivelse deuntje niet meer uit je kop te kunnen krijgen. Let trouwens ook op de viool op de achtergrond.



Naast de ontegensprekelijke stempel die Batmanglij op de band drukt, is ook de specifieke gitaarstijl van Koenig onmiskenbaar aanwezig in het geluid van Vampire Weekend. Zijn riffs transporteren je meteen naar het Afrikaanse continent. Luister naar A-Punk en voel hoe de brandende zon het miezerige Europese weer verjaagt. Gecombineerd met het aanstekelijke “oi oi oi” is het moeilijk om ook hier niet verliefd op te worden.



Dat Cape Cod Kwassa Kwassa één van de eerste nummers is die uit de pen van de beide heren vloeide, mag geen verrassing heten. Hoewel ook dit een heerlijke song is, liggen de invloeden (Afrikaanse gitaarmuziek, reggaeton, westers klassieke canon) er nog dik op, terwijl ze in de latere nummers meer tot een geheel versmolten zijn.



Hoewel we het enkel over de keyboards en de gitaar hebben gehad, is ook de ritmesectie van erg groot belang voor de muziek van Vampire Weekend. Luister maar naar het basloopje  van Chris Baio in Campus of I Stand Corrected , dat er in combinatie met de nerveuze drums van Chris Tomson voor zorgt dat Koenig en Batmanglij hun nuances vrolijk kunnen uitsmeren.



Vampire Weekend is er in geslaagd om verschillende stijlen samen te ballen tot een uniek geheel. Als je te vinden bent voor een snuifje avontuur, zal je het debuut van Vampire Weekend ongetwijfeld op prijs weten te stellen.