Under Byen - Samme Stof Som Stof

Met ‘Samme Stof Som Stof’ bracht het Deense Under Byen zijn derde album uit. De combinatie van het  fluisterende en kermende stemmetje van Henriette Sennenvaldt, met een begeleiding van strijkinstrumenten, drums en piano zorgt voor een vrij uniek geluid. Toch is ook deze band onderhevig aan evolutietheorieën.

Na stappen één en twee, respectievelijk je geluid vinden en daarin groeien, is de band nu beland aan stap drie, het experimenteren. Een stap die vaak leerrijk is, maar daarom niet altijd even nuttig. Er werd duchtig aan de opnames geknoeid in de studio en het arsenaal aan geluidseffecten is ook merkbaar uitgebreid, en dat komt de kwaliteit van de nummers niet altijd ten goede.

Waar ‘Det Er Mig Der Holder Træerne Sammen’ nog uitblonk in meeslepende nummers die vooral gedragen werden door de stem van Henriette, wordt in ‘Samme Stof’ de stem slechts als bijkomstig beschouwd. Als een extra instrument. Er is een prominentere plaats weggelegd voor cello en drums, en Henriette kreunt er wat doelloos doorheen. Ook de melodieën blijken niet langer prioritair. Minimalisme viert hoogtij.

Dit zorgt er voor dat er niet echt een nummer is dat er als geheel bovenuit steekt. Er zijn zeker goede elementen uit elk nummer te pikken. Zo zijn we zeer te spreken over het muziekdoosje dat Tindrer inleidt, de xylofoon in Heftig en het chaotische einde van Film Og Omvendt. Ook voor het einde van Af Samme Stof Som Stof, een dromerig pianodeuntje dat ons herinnert aan een oude draaimolen met het delicate gefluister van Henriette op de voorgrond, kunnen wij enig enthousiasme opbrengen.

Toch dreigt de plaat meer dan eens in het behangpapier te verzinken. De nummers blijven niet hangen door het gebrek aan melodie en van de mysterieuze sfeer die het Deens opriep ten tijde van ‘Det Er Mig’ blijft ook niet veel recht. Ook is dit album veel donkerder dan het vorige, een mens zou nog in een depressie verzeild geraken. Over elk nummer hangt een soort dreigende sfeer. Het sprookjesbos dat Under Byen voor ons creëerde op ‘Det Er Mig’ heeft nu meer weg van een donker woud waarin je je tent voor geen geld ter wereld zou willen opslaan.

‘Samme Stof’ zou perfect kunnen dienen als filmsoundtrack. Dreigend op de achtergrond, zonder de aandacht af te leiden van het verhaal. Als onafhankelijk album daarentegen staat het album er niet. Under Byen lijkt even ontspoord in hun zoektocht naar een nieuwe wending. Groeien doe je niet zonder vallen en opstaan. Ongeduldig wachten wij hun volgende plaat af.