Twisted Tales - Bringer Of Woe

Het album opent met Snake Eyes. Een onheilspellende intro lijktt regelrecht uit een horrorfilm te komen. De krakende deur open en je wandelt rechtstreeks de hel in. En die hel laait echt op in Bringer of Woe, dat begint met een ongelooflijk lekkere riff en een intens duistere scream van frontman Ljubisa Djordjevic, een scream die je het hele nummer lang achtervolgt en je doet rennen om de duivel voor te blijven. Maar die duivel haalt je toch in op Bittersweet Sorrow, even onheilspellend en hard als de vorige. De screams zijn zo fenomenaal uitgevoerd dat oncontroleerbaar kippenvel onvermijdelijk is.

Dat de band niet alleen kan shredden, laten ze in Father horen. Het ijzingwekkende schreeuwen past hier perfect bij: nu bevind de luisteraar zich pas echt in de diepste uithoeken van de hel. Slow Down begint met een snelle basintro van bassist Stevan Dinic. De compositie mag geniaal genoemd worden. De band is zo ontzettend goed op elkaar ingespeeld en de energie spat ervan af. Het is overduidelijk te horen dat Twisted Tales plezier heeft in het maken van muziek en er ook nog eens verdomd goed in zijn. 

Open Your Eyes And See... is een echte headbanger. De dreunende riffs en het beukende drumwerk doet denken aan One van Metallica. Dit is  thrashmetal op zijn best. De jankende gitaar van Misa Milovanovic maakt het geheel af. Wat ons betreft is dit de beste song op het album en misschien zelfs één van de beste songs die we ooit gehoord hebben. De vraag is dan of we wel willen ontsnappen uit de hel, gecreërd door Twisted Tales? Hellfire doet je in elk geval beseffen dat deze hel prettig aanvoelt, dat je er welkom bent.

In Human, Sheol, Trapped Under Glass, Misanthropia en de afsluiter Before I Go To Hell And Burn laat Twisted Tales horen dat ze zeker niet onder hoeven te doen voor de "grote namen" in de thrashmetal. Deze band kan zich gemakkelijk meten met groepen als Exodus en Slayer. Wij hopen in de toekomst alvast nog heel veel van deze band te horen.