Trespassers William - Having
Nettwerk
Davy Smet — 8 november 2008

Beeld je in: met het pas verworven zakgeld fiets je doorheen het bos naar de lokale record store om het goed te besteden. Je haar zit goed en je kleding is piekfijn in orde. Het knappe buurmeisje komt vanavond posters kijken en je wil dat alles perfect zit, vooral de muziek. Op basis van de mooie en lieve hoes koop je de nieuwe Trespassers William. Geen slechte keuze zal later blijken.
Met hun dromerige muziek heeft Trespassers William een patent op het cre?ren van een sprookjesachtige wereld waarin het zalig vertoeven is. Op hun derde 'Having' is dit niet anders. Vanaf de intro tot aan de lange outro lijkt alles perfect uitgekiemd en tot in het kleinste detail uitgewerkt, maar toch klinkt het album als een beklijvend en vloeiend geheel. Hun sterkste wapen is de stem van Anna-Lynne Williams die je begeleidt doorheen een tocht waarbij dromen geen recht, maar een plicht is.
Laten we het meteen duidelijk stellen: dit is geen singles plaat. Bij voorkeur veroverber je dit pi?ce de r?sistance in zijn totaliteit omdat ieder nummer zijn waarde heeft. Zo zal onze lieveling I Don't Mind nooit zo intens en kil aanvoelen wanneer we hem gewoon als single horen op de radio. Vanaf de intro worden we meegezogen tot aan dit nummer. De nadrukkelijkere aanwezigheid van gitaren en vooral het drumwerk maken van dit nummer een diamant die gekoesterd moet worden. Ledge valt dan weer op door het relaxte "chill out" sfeertje dat er nog nadrukkelijker overheen waait. Helemaal van onze melk zijn we bij de afsluiter Matching Weight die ons na dertien minuten doet zweven maar toch ook een beetje aarzeling zaait.
Met maar drie echte uitschieters op elf nummers kan het soms saai en vlak overkomen. Het is allemaal vrij toegankelijk en heeft niet altijd iets scherps in zich maar dit hoeft bij dit soort muziek niet. Een "conditio sine qua non" is echter wel dat je dit in de juiste sfeer beluistert. Denk aan: een zwoele zomeravond met een heerlijk glaasje wijn, een opkomende zon die je vanuit de trein naar het werk ziet en juist ja, een avondje posters kijken op je kamer met je geliefde.
Wie al deze voorzorgen in acht neemt, zal bij deze zwoele temperaturen echt wel kunnen genieten van deze sfeervolle plaat. Toch nog even een kleine noot voor de verliefde zielen onder ons: de sfeer mag dan soms wel romantisch overkomen, verslik je niet, tekstueel is het donkerder en triester. Laat het je vooral niet afschrikken, knuffel je vriend of vriendin nog eens extra en zeg dat je van hem of haar houdt. Wij houden in ieder geval van Trespassers William.
