Travo - Wasteland
Fuzz Club
Patrick Bruneel — 11 oktober 2026

Muzikaal waren we meteen mee met het nieuwe album van het Portugese Travo. Vanuit hun thuishaven Braga is het kwartet al een klein decennium actief met het maken van opgefokte, heerlijk uit de bocht vliegende heavy psychedelica met hier en daar stukken die verwant zijn aan metal of krautrock. 'Wasteland' is inmiddels hun derde plaat, en het is elke keer een beetje wennen aan de zang van Gonçalo Ferreira. Pas na een paar luisterbeurten valt zijn zang - soms geschreeuw, soms poppy en zweverig - op zijn plaats. Voordeel is dan weer dat het gros van het album, deze keer zeven nummers, grotendeels instrumentaal is waardoor 's mans zangkwaliteiten nooit een groot struikelblok vormen.
In de band zit ook zijn broer David, die bas speelt, en nog een Gonçalo - Carneiro - en ook nog drummer Nuno Gonçalves, wat voor ons niet-Portugezen tot behoorlijk wat verwarring zou leiden.
Het fantasy-thema van de vorige platen heeft de band losgelaten ten faveure van een persoonlijkere aanpak, een stevigere aanpak ook en dat komt mede door de productie die in handen werd gegeven van Jaime Arellano, die eerder al werkte met onder meer Ghost, Ulver en Behemoth. Het verklaart meteen waarop de nummers bijna letterlijk uit de boxen knallen en het geluid over de hele lijn behoorlijk stevig overkomt.
De luxe is vooral dat de gitaren heel dicht op de voorgrond werden gemixt, waardoor de fuzzende gitaarfestijnen een waar genot voor het oor zijn geworden. Het hoeft niet over de hele lijn in volle snelheid boordevol heerlijke snaarcapriolen te zijn. Travo durft net zo goed opbouwen om uiteindelijk helemaal uit te barsten in een krautrockfeest. Geen wonder dat de band voor 'Wasteland' kon toetreden tot de Fuzz-Club. Het is een label dat er zijn handelsmerk van maakt om bands die graag donkere psychedelica met veel fuzzgitaren vermengd in de catalogus te hebben.
Met opener Burial vliegt de band er meteen vol in, en dat is eigenlijk nog maar een voorproefje van wat nog komt. Zeker eenmaal de kaap van de zang is overwonnen, wordt 'Wasteland' een waar gitaarfestijn waar we niet aan kunnen weerstaan. Heerlijke plaat.
