The Spacelords - Uranus Omnibus Sanctus

Met een naam als The Spacelords is het nogal evident dat die band spacerock brengt. Instrumentaal zoals het hoort, trippen ze hun inmiddels negende langspeler weer helemaal vol met virtuoos gebrachte spacey deuntjes waar de luisteraar - al dan niet na het roken van wat groensels - met volle teugen zal van kunnen genieten.

Het Duitse trio, bestaande uit Matthias 'Hazi' Wettstein (gitaar), Marcus 'Mudge' Schnitzler (drums) en Ekhard 'Akee' Kazmaier (bas), wordt voor dit album bijgestaan door Didi Holzner op orgel. Het verruimt het spacey geluid van de band, die soms neigt naar stoner en met een stel leuke riffs opdraaft, terwijl op andere stukken de band aan het spacen en trippen gaat als een zwevende trein richting kosmos.

Dat de drie hypnotiserende spacerock kunnen maken weten we uiteraard al lang. Sinds 2008 zijn ze actief en sinds 2014 spelen ze in de huidige bezetting, waardoor het trio elkaar moeiteloos aanvoelt en weet wanneer de ander meer speelruimte wil.

Vier nummers staan er op 'Uranus Omnibus Sanctus'. Psychedelisch van aard uiteraard, en telkens met een stevige tijdsduur om de songs zich gewoon te laten ontwikkelen en de luisteraar helemaal mee te voeren in hun dromerige solaire reis. Uitgesponnen aantonen dat het trio het genre onder de knie heeft als geen ander, daar komt het op neer. Vernieuwend is het uiteraard allemaal niet. We horen eigenlijk nergens klanken of fragmenten die ons verwonderd doen opkijken of die we op de een of andere manier niet eerder hebben gehoord. Erg is dat niet, want The Spacelords weten prima wat hun publiek van hen verlangt en ze plezieren die fans met verve.