The Hot Puppies - Under The Crooked Moon

Na onder meer The Pipettes, The Puppini Sisters en The Long Blondes hebben we nu ook The Hot Puppies. Deze band uit Wales bestaat uit twee vrouwen en drie mannen, maar dat maakt hun girlie-gehalte er niet minder op. Het lijkt de laatste tijd erg hip om heimwee te hebben naar de jaren zestig en zeventig en The Hot Puppies doen vrolijk mee aan deze trend.

'Under The Crooked Moon' is hun debuut, maar echte beginners zijn deze Hot Puppies ook weer niet. Ondertussen zijn ze al zeven jaar bezig en reeds in 2002 verscheen hun eerste EP. Een aantal nummers op de plaat zijn dan ook herwerkte versies van eerder uitgebrachte songs. Zo werd The Drowsing Nymph al in 2003 geboren en ook de single Green Eyeliner en B-kantje Baptist Boy (2004) werden ter gelegenheid van het album in een nieuw kleedje gestoken. Uiteindelijk blijven er amper zeven niet eerder uitgebrachte songs over.

Ze hebben hun huiswerk alleszins goed gedaan. In elke song zit wel een vleugje (of een hele boterham) Blondie. Opener Terry had evengoed door Debbie Harry ingezongen kunnen zijn. Frontmadam Becky Newman doet het zelf echter ook niet slecht. Met haar intense stem die vooral tot zijn recht komt in de uptempo nummers, maakt ze van Terry een catchy song. Ook dit lied werd eerder al uitgebracht als single.

Het merendeel van het album volgt dezelfde lijn. Hoewel ze een stuk stoerder zijn dan The Pipettes, kiezen ze evenzeer voor aanstekelijke popsongs. Green Eye Liner is nog zo’n lied dat in het hoofd blijft plakken, al kon de tekst ("Green eye-liner, I got green eye-liner on") wel wat diepzinniger. Becky Newman mag dan wel frontzangeres zijn, de teksten worden geschreven door Luke Taylor en zijn niet altijd even geslaagd. Hij maakt het er zich vaak gemakkelijk vanaf en herhaalt de meeste teksten in de sowieso al korte nummers. Buiten hun heimwee naar de jaren zeventig, lijken ze ook nog een speciale band te hebben met oude films. Zo zingen ze over femme fatale en actrice van stomme films Theda Bara in het gelijknamige nummer. The Girl Who Was Too Beautiful refereert dan weer naar Hitchcocks Vertigo.

In Heartbreak Soup gooien The Hot Puppies het over de gevoelige boeg. Becky Newman klinkt hier een beetje als Jenny Lewis (Rilo Kiley), maar het gaat haar minder goed af dan Jenny. Hartenpijnen laat Becky Newman dan ook beter over aan anderen. Het lied mag dan wel erg emotioneel bedoeld zijn, het wordt vooral saai. In tragere nummers klinkt Becky’s stem zeurderig en irritant. De ballade Love in Practice, Not Theory is dan weer beter gelukt en mag zelfs tot de hoogtepunten van de plaat gerekend worden.

Met hun sixties gitaarpop maken ze ideale muziek voor nachtelijke autoritten waarbij je jezelf betrapt op luidkeels meezingen. Ook op de festivals zal deze groep waarschijnlijk wel scoren met hun stevige maar toch lichtvoetige songs. Echter, op plaat gaan The Hot Puppies snel vervelen. Hoewel de nummers best divers zijn, wordt het album snel wat gewoontjes.  Zij met melancholie naar de jaren zeventig zetten misschien beter Blondie zelf op, want The Hot Puppies zijn er vooral een slim bekeken afkooksel van. Allemaal best wel leuk, maar dan heb je het ook meteen gehad.