Arno - Jus De Box
EMI
Tom Weyn — 8 november 2008
Het is haast een understatement om te stellen dat Arno een monument is. Een nationale trots. Een fenomeen waar niemand die in dit land iets met muziek te maken heeft, omheen kan. Al jarenlang weet hij zowel jong als oud te raken met z’n aanstekelijke rock. Na al die jaren lijkt het of de zevenenvijftigjarige Oostendse Brusselaar nog aan populariteit wint, getuige zijn bijzonder succesvolle shows op festivals als Rock Werchter, maar vooral ook zijn keer op keer in een mum van tijd uitverkochte zaalshows.
Arno heeft zich sinds de jaren zeventig een groot aantal diverse muziekstijlen toegeëigend: stevige rauwe rock met TC Matic, het Franse chanson, de Amerikaanse Blues of traditionele pop. Op zijn nieuwste telg, ‘Jus De Box’, smijt hij al deze stijlen samen en maakt er het zoveelste meesterwerk op rij van. ‘Jus De Box’ is echter niet bepaald vernieuwend te noemen, maar wel weer oerdegelijk en meer verwachten wij niet van Arno.
De plaat trapt af met Help Me Mary en dat is er meteen knal op. Een meeslepende gitaar, uitstekende achtergrondzangeressen (en het zijn niet van de minsten: Marie Daulne en Tanya Saw van Zap Mama) en een reeks oneliners à la “I’m drinking my life away” en “Gonna keep my head out of the clouds, the rest in my pants” maken van het nummer een instant klassieker. En zo staan er wel meer op ‘Jus De Box’: de huidige single Mourir à Plusieurs, Les Filles de Mon Quartier en vooral Miss Amérique (“C’est mieux d’être avec une moche souriante que avec une femme belle et chiante”), het onbetwiste hoogtepunt van deze plaat.
De groep van Arno is nog steeds dezelfde: Mirko Banovic op bass, Geoffrey Burton op gitaar en Serge Feys op keyboards. Arno zou wel zot zijn hen ooit buiten te kegelen want het zijn stuk voor stuk rasmuzikanten. Op de drums treffen we wél een nieuweling aan. Arno ging op zoektocht en net toen hij alle moed ging opgeven stootte hij op dé beste drummer die ons land rijk is: Mario Goossens, wel bekend van zijn batterie bij Savalas, Hooverphonic en Triggerfinger. De combinatie werkt voortreffelijk.
Op ‘Jus De Box’ wordt er met een ongekende naturel voortdurend met taal gespeeld: Engels en Frans wisselen elkaar gretig af en we krijgen zelfs een nummer in Arno’s moedertaal, het Oostends, in de maag gesplitst: Een Boeket met Pisseblommen: een knaller van een rocker, eveneens terug te vinden op de soundtrack van de film 'Ex-Drummer'. Een ander buitenbeentje is I’m Not into Hop, een samenwerking met de Franse rapper Faf Larage. Gemeen, brutaal en dreigend. De ietwat oudere Arno-fan zou nog eens raar kunnen opkijken van deze bizarre maar uiterst geslaagde combinatie van rock en rap.