The Coral - Roots & Echoes
Deltasonic
Tom Weyn — 8 november 2008
Zelden hoorden wij een plaat die tegelijk zo origineel is als ze onorigineel is. The Coral plundert de Britse muziekgeschiedenis van begin tot einde met als opvallendste invloeden The Beatles en Oasis, maar weet dat op onverklaarbare wijze om te zetten naar geweldige eigentijdse popsongs. En ‘pop’ is wel degelijk het sleutelwoord bij ‘Roots & Echoes’, een plaat waarop elk nummer een potentiële single is.
De biografie van The Coral vertoont gelijkenissen met die van tientalle andere Britse bands. Het zevental uit Liverpool ontmoette elkaar op school en richtte de groep op in 1996. In 2002 brachten ze hun eerste volwaardige en titelloze album uit en scoorden daarmee onmiddellijk een hit in Groot Brittannië. In de komende jaren zouden ze telkens een fel gesmaakt album op de markt brengen maar de druk van het succes werd blijkbaar iets te groot en toen gitarist Bill Ryder-Jones de groep verliet, verloor The Coral het spoor.
‘Roots & Echoes’ moet dan ook de triomfantelijke terugkeer voorstellen, een groep die zichzelf opnieuw gevonden heeft. Dat is uiteraard een veel gebruikte uitspraak die in de loop der jaren zijn kracht wat verloren heeft en het is ons dan ook niet helemaal duidelijk wat er nu net zo anders is aan The Coral. Maar goed, genoeg muggen gezift. Opener Who’s Gonna Find Me is een dijk van een popsong en meteen het hoogtepunt van de plaat. Zeggen dat het daarna alleen maar bergaf gaat, zou ‘Roots & Echoes’ echter onrecht aandoen.
Ook inhoudelijk zijn de songs pure pop; ze gaan over eenzaamheid, onmogelijke liefdes of relaties. Hoogtepunten daarbij zijn, naast Who’s Gonna Find Me, het ontroerende Fireflies, het verrukkelijke Remember Me, het naar Arctic Monkeys ruikende (of is het omgekeerd?) In the Rain en de voortreffellijke single Jacqueline. Het slepende Not So Lonely haalt het niveau van de plaat even té erg naar beneden en ook het daarop volgende Cobwebs en Rebecca You kunnen daar niets aan verhelpen; ze kabbelen rustig voort maar doen ook niets meer dan dat.