Spiritualized - Songs in A&E

V2

Tom Weyn8 november 2008

Songs in A&E

Wanneer we een tijdje geleden Spiritualized een oersaaie (zij het wel degelijke) set zagen neerzetten op Les Ardentes, hielden we ons hart vast voor het nieuwe album waarrond de set opgebouwd was. Dat nieuwe album heet ‘Songs in A&E’, komt vijf jaar na de rockplaat ‘Amazing Grace’ en zal er hoogst waarschijnlijk alweer niet voor zorgen dat Spiritualized eindelijk aanhang krijgt die het verdient.


De reden waarom het zo lang duurde vooraleer we nieuw werk van Spiritualized te horen kregen, was een ernstige ziekte van frontman Jason Pierce. Die ziekte zorgde ervoor dat Pierce’s passie voor muziek het een tijdlang liet afweten. Gelukkig kreeg hij na enige tijd de microbe toch opnieuw te pakken en dat resulteerde dus in ‘Songs in A&E’.

 
Vernieuwend kunnen we deze plaat niet bepaald noemen. Het lijkt wel een weloverwogen mengeling van de stevigere rock op ‘Amazing Grace’ en het orchestrale van ‘Let It Come Down’ uit 2001. Tussen de twaalf echte nummers vinden we ook zes zogenaamde harmonieën. Deze korte instrumentale stukjes zijn aangename rustpauzes maar zorgen eveneens voor nog meer afwisseling dan er al is. Zo ligt bijvoorbeeld het klagerige Sweet Talk mijlenver van de hardere rocker Yeah Yeah.
 
Opvallend is toch dat het net die klagerige nummers het meestal halen van die rockers. Pierce heeft er dan ook de gedroomde stem voor: oer-Brits, in de lijn van Richard Ashcroft en Liam Gallagher. Over de zogenaamde stevigere nummers, we denken aan Yeah Yeah en You Lie You Cheat, kunnen we kort zijn: ze zijn langs de ene kant absoluut noodzakelijk om geen eentonige plaat te krijgen, maar ze zijn zodanig onorigineel dat ze langs de andere kant ook compleet overbodig zijn. Ook Baby I’m Just a Fool blijft geen zeven minuten lang boeien. Don’t Hold Me Close, The Waves Crash In en Soul on Fire situeren zich dan weer ergens in de aanvaardbare middelmaat.
 
Blijven nog over: het prachtige klaaglied Death Take Your Fiddle (“I think I’ll drink myself into a coma / And I’ll take every way out I can find / But morphine, codeine, whiskey they won’t alter / The way I feel now death is not round”) en het van een wel bijzonder acrobatische gitaar voorziene I Gotta Fire. Ook de bombastische strijkers op het einde van Sitting on Fire en de afsluiters Borrowed Your Gun en Goodnight Goodnight kunnen we tot de hoogtepunten van ‘Songs in A&E’ rekenen.
 
Afwisselend, beter kunnen we ‘Songs in A&E’ niet omschrijven: zowel op muzikaal vlak als op kwalitatief vlak. Wat wel een constante is, is de melancholie die er bij momenten vanaf druipt. En zo hebben wij het graag.
← Terug naar overzicht