Silverstein - Discovering The Waterfront

Een CD van een groep die bestempeld wordt als "emo" bespreken is altijd een riskante zaak. Het is namelijk zo dat de meeste artiesten in dit genre klinken als klonen van elkaar. Kan Silverstein met hun nieuwste plaat boven de massa uitstijgen?

We lezen in de informatiebrochure dat Silverstein "gegroeid" is, zelfs "volwassen" geworden is. Nu, dit lijkt de gewoonlijke promo-praat, maar in zekere zin is het wel waar. De eerste twee nummers, My Sword Versus Your Dagger en Smile In Your Sleep (tevens de eerste single) doen vermoeden dat de groep een screamo-richting uitgaat, vergelijkbaar met Alexisonfire. De screams zijn duidelijk zwaarder dan op voorganger 'When Broken Is Easily Fixed', en de riffs vliegen je om je oren. Derde lied The Ides Of March toont dat dit idee niet honderd procent juist is. Het is een melodisch nummer dat kan bogen op een sterke drumbeat. De trend voor de CD is gezet: snellere, agressievere nummers, afgewisseld met melodieuze nummers. Er is een immens verschil tussen nummers als Fist Wrapped In Blood met die hardcore-breakdown en de track net erna, Discovering The Waterfront, dat eerder als een ballad te omschrijven is. Nu ja. Een emocore-ballad, dan wel.

In zekere zin maakt de afwisseling de CD gevarieerder, maar of dit een goede zaak is, valt te betwijfelen. Liefhebbers van de hardere emocore/screamo la Funeral For A Friend of Story Of The Year zullen de zachtere nummers skippen en alleen de moshbare nummers goed vinden. Omgekeerd zullen de Coheed And Cambria- of Finch-luisteraars de zachte nummers meer weten te appreciren. Zo is deze CD niet helemaal in balans en is het moeilijk om hem in 1 keer volledig te beluisteren. Dit komt ook gedeeltelijk door het feit dat er geen echt originele nummers op staan.

"Discovering The Waterfront" is niet slecht, maar als je iets vernieuwends, interessants of origineels zoekt, ben je aan het verkeerde adres.