Silje Nes - Ames Room

Fatcat Records

Tessa Joris8 november 2008

Ames Room

Wat doe je als je net je studie klassieke piano beëindigd hebt? Juist ja, je laat de piano voor wat hij is, je neemt een gitaar en nog wat andere instrumenten die je niet echt meester bent, je tovert wat geluidjes uit je old skool typmachine, koekjesdoos of wat je kan vinden en je assembleert dat tot een soort van geheel dat je opneemt met de ingebouwde microfoon van je laptop. Zo deed Silje Nes het althans.

In 2001 stuurde Nes haar demo met zorgvuldig in elkaar geknutselde muziekjes op naar Fat Cat. Daar bleek men behoorlijk gecharmeerd en dus namen ze haar onder hun hoede. Nu komt Silje op de proppen met 'Ames Room', een debuutalbum dat weliswaar iets professioneler opgenomen is, maar boordevol huis-, tuin- en keukenmuziekjes staat.



Het resultaat is een collage van lieflijke geluiden gedrenkt in de zoete stem van Nes, bijna toevallig gebundeld in liedjes. Alle klanken lijken schijnbaar per ongeluk op hun plaats beland, samen met de zachte vocalen. Neem nu Magnetic Moments Of Spinning Objects, waarin tinkels, ploings en bliepjes rondzweven. Het lijkt allemaal erg random, maar vergis je niet. Elk puzzelstukje zit exact op zijn juiste plaats, zonder dat alles te doordacht klinkt.



De grootste kracht van dit album zit dan ook in het feit dat Nes haar instrumenten niet beheerst. Vrij van alle conventies is 'Ames Room' op die manier een erg persoonlijk en spontaan album geworden. Nes zingt, zucht en fluistert. Soms heel erg naïef, soms subtiel vrouwelijk, maar altijd lijkt het alsof ze hardop verdwaalt in haar gedachten en wij per ongeluk mee kunnen luisteren. Nes ontkleedt zich nummer per nummer, beetje bij beetje. Ze schept haar eigen wereld en bevriest de tijd daarin voor heel eventjes.



Nes laat zich beïnvloeden door goed volk. De kinderlijke naïviteit heeft soms wat weg van CocoRosie en ze schept sferen waar labelgenoot Mùm nog jaloers op zou zijn. Op de plaat weerklinkt bovendien ook een flinke scheut Hanne Hukkelberg. Fietswiel of koekjesdoos, wat maakt het uit?



Voorzien van die ruime bagage invloeden zoekt Silje Nes haar eigen weg en komt ze op de proppen met een uniek geluid. Erg lieflijk, maar ook dapper, zweverig, rebels of melancholisch. Vooral muziek om bij weg te dromen.



'Ames Room' kabbelt soms zo rustig voort dat de muziek gemakkelijk naar de achtergrond dreigt te verdwijnen. Sommige nummers nemen dan ook wel eens de vorm van muzikaal behangpapier aan. Gelukkig blijft 'Ames Room' steeds heel erg mooi behang, en zo hebben we het graag!

← Terug naar overzicht