Scumbag Philosopher - It Means Nothing So It Means Nothing

De Romeinse satiredichter Juvenalis grijnst en knikt goedkeurend als hij Scumbag Philosopher hoort tekeergaan tegen bureaucratie, consumptiemaatschappij en sterrencultus. Zeker nu de boodschap verpakt wordt in hoekige, maar vreselijk aanstekelijke post-punksongs. Als het ons door de band zelf niet met uitgestreken smoel werd afgeraden, waren wij al lang volgeling van de Filosoof-Klootzak.

God Is Dead So I Listen To Radiohead is namelijk een kleine sensibiliseringsoproep om nu eindelijk eens te stoppen met het blindelings overnemen van het wereldbeeld van zogezegd invloedrijke artiesten. Een snerpende gitaar kwakt de lyrics tegen je kinnebak en als je geen uit de kluiten gewassen Nietschze-snor hebt om je te beschermen, komt dat best hard aan.

Voor zover wij het begrijpen is Nietzsche trouwens de Scumbag Philosopher waarvan sprake. ‘It Means Nothing’ luister echter ook makkelijk weg zonder dat je hebt zitten zwoegen op diens ‘Ecce Homo’ of ‘Also Sprach Zarathustra’. Op de hoes wordt Rodins ‘Denker’ afgebeeld tijdens de schafttijd. Weer een aanwijzing dat Scumbag Philosopher het liefst van al de fundamenten onder de heilige huisjes wegmaait. We gaan verder.

Tickbox Exercise lacht de in procedures vastgeroeste ambtenarij uit in haar gezicht. “How many times did you have to call, you can always fill in a feedback form.” We herkennen het allemaal. De bezwerende gitaren en de spitante tongval van Grant Madden en drumster Anne Reekie maken het geheel even dwingend als de bureaucratie zelf. 

I Like Sums gaat op hetzelfde elan verder. Adam Greens bas en Jon Burkes snerpende gitaar voeren de gelederen aan. Reekie beukt ondertussen de vellen van haar tweedelige set murw. En elke keer we Madden “number” horen zingen, moeten we denken aan Colin Newman (“Think of a number” komt recht uit Wire’s Three Girl Rumba).

Vanuit het motto “de stront van pophelden stinkt ook” wordt in Your Heroes At Home stilgestaan bij de dagdagelijkse beslommeringen van “mensen” als Chris Martin, Amy Winehouse en Bono. Wat Madden en co eigenlijk vinden van Facebook en andere Social Networking Sites behoeft geen verdere uitleg met regels als “Add me, facespace my book // Friend me, spacebook my face.” De grootste sneer lijkt echter geadresseerd aan de industrie die dealt in geluk, de Sunshine Corporation. Madden leest mechanisch voor uit een zelfzekerheidscursus. Aan het op je in vretende ritme is ook hier geen ontkomen.

En zo slaagt Scumbag Philosopher er een half uurtje en negen songs lang in om ons bij de les te houden. Sommige teksten zullen misschien snel voorbijgestreefd zijn, maar als we er in Scumbag Philosopher een luide sirene tegen de dagelijkse vanzelfsprekende absurditeit bij hebben, dan zijn we wel érg benieuwd wie of wat het op hun volgende album zal moeten ontgelden.