Jakszyk, Fripp and Collins - A Scarcity of Miracles
Inner Knot Records
Christoph Lintermans — 30 juli 2011
Toen Zijne Progressieve Hoogheid King Crimson in 2008 zijn veertigste verjaardag vierde met een tournee, veranderde de line-up andermaal door de blijde intrede van oudgediende bassist Tony Levin en nieuwe drummer Gavin Harrison (Porcupine Tree). Vandaag lenen beiden hun ritmische talenten uit aan Jakszyk, Fripp & Collins. Of hoe je een V8-motor onder het glanzende koetswerk van een limo kunt steken.
Het album ‘A Scarcity of Miracles’ wordt met recht en reden een ‘King Crimson ProjeKct’ genoemd. De gitaarsynthesizer van Robert Fripp is herkenbaar uit de duizend en ook hier erg bepalend voor het totaalgeluid. Zanger/gitarist Jakko Jakszyk is de voorman van de 21st Century Schizoid Band, de door Fripp geautoriseerde KC tribute band. Mel Collins speelde sax en fluit op diverse KC-albums tussen ’70 en ’74. De Chapman Stick van Levin klinkt weer zo krols als een kater.
Wat we evenwel nog niet gehoord hebben bij Crimson, is de guzheng, hier bespeeld door Jakszyk. Dat is een Chinese citer of harp, vergelijkbaar met de Japanse koto.
Wat we evenwel nog niet gehoord hebben bij Crimson, is de guzheng, hier bespeeld door Jakszyk. Dat is een Chinese citer of harp, vergelijkbaar met de Japanse koto.
Verwacht niet de heavy Crimson van ‘The Power To Believe’, hun laatste studioalbum van alweer acht jaar geleden. ‘ASoM’ is doordrenkt van melancholie. Een gemiddelde ballad mag dan snel te sentimenteel klinken, als zoiets door de handen van Fripp gaat, dekken adjectieven als onthecht en transcendent de lading. Dit is muziek die boven de noten uitstijgt, die bij elke beluistering groeit en steeds nieuwe details ontsluiert.
Er is zoveel muziek – ‘muzak’ is een beter woord – die wanneer ze voorbij is, de luisteraar opnieuw overlevert aan de leegheid van het bestaan. Niet dit werkstuk; hier word je als mens beter van.
Er is zoveel muziek – ‘muzak’ is een beter woord – die wanneer ze voorbij is, de luisteraar opnieuw overlevert aan de leegheid van het bestaan. Niet dit werkstuk; hier word je als mens beter van.
Op het eerste gehoor klinkt de nieuwe muziek als een lichtgewicht vergeleken met het King Crimson van ‘Starless And Bible Black’ en ‘Red’ uit ‘74. Maar de polyritmische complexiteit blijkt zeker even groot te zijn, vergelijkbaar met het microscopische weefsel van ‘Discipline’ waarmee Crimson (zo vroeg als in ’81!) de postprogressieve sound aankondigde. De Frippertronics van toen heeft Fripp sinds ‘Thrak’ (’95) gedigitaliseerd in zijn Soundscapes, die in het weefsel van de songs geweven zijn en in solovorm gepresenteerd worden gedurende korte sequenties.
De virtuositeit op ‘ASoM’ staat steeds in functie van de expressie. Dit album bezit een grote diversiteit in textuur en compositie. Maar synthetische texturen, zoals de loops op ‘The ConstruKction Of Light’ (’00) en in mindere mate ‘The Power To Believe’ (’03), zijn gelukkig afgezworen. Deze line-up verdient eigenlijk de naam King Crimson. Tenzij meneer Fripp nog wat muzikale plannen heeft met Adrian Belew, Trey Gunn en Pat Mastelotto, natuurlijk.
‘A Scarcity of Miracles’ verschijnt ook op 200 gram vinyl.