Ron Sexsmith - Exit Strategy Of The Soul
V2
Davy Smet — 8 november 2008
Zit er eigenlijk nog iemand op een nieuw album van Ron Sexsmith te wachten? Zijn vorige plaat was kwaliteitsvol, maar echt verrassen kon de Canadese troubadour na acht albums niet meer. Hopelijk lukt het hem met 'Exit Strategy Of The Soul' opnieuw, al verwachten we het niet meer.
U las het al in onze vorige recensie: de ervaren songwriter mag Paul McCartney en Elvis Costello tot zijn fanbasis rekenen, maar een grote doorbraak bleef tot dan uit. Onterecht, al kon het weinig overrompelende 'Time Being' hier weinig aan veranderen. Sexsmith is zich bewust van deze kritiek, en telkens blijft het hem verbazen. Het schrijven van die ene doorbraakplaat is voor hem geen doel op zich. Hij is gelukkig dat hij zijn nummers kan schrijven en een bescheiden carrière heeft. Zelf verwacht hij namelijk niet voor volle stadia te spelen.
Het is toch niet omdat men een veertigplusser is, dat men een gebrek aan ambitie moet hebben. Die ambitie missen we nu ook weer een beetje. Aan 'Exit Strategy Of The Soul' ging geen exorbitante promotie vooraf en het album verscheen vrijwel geruisloos in elke platenwinkel. Niet dat we alle marketinghypes blindelings volgen, maar het zou hem alvast helpen aan meer naambekendheid.
Sexsmith werkte voor deze plaat opnieuw samen met Martin Terefe, en dat is wél goed nieuws. Zo werkte de man eerder al mee aan het sterke 'Retriever'. Op aanraden van Terefe werd aan het album een Cubaanse blazersectie toegevoegd. Geen slechte zet, want het maakt van 'Exit Strategy Of The Soul' zijn warmste en soulvolste plaat tot hiertoe.
Zo is er het zwoele Brighter Still dat hij op de vlucht naar Cuba schreef en waar zang, blazers en piano wonderwel tot subliem geheel samensmelten. Bij het uptempo One Last Round stuwt de blazersectie het nummer naar hogere oorden. Verder is er Brandy Alexander dat samen met Feist tot stand kwam en dat we al kenden van haar 'The Reminder'. Sexsmith geeft het nummer echter meer pit en cachet, waardoor we voorlopig zijn versie verkiezen. Al geeft het eenvoudige Travelling Alone nog het beste weer waar Sexsmith het sterkst in is, namelijk goede songs schrijven.
En toch: met 'Exit Strategy Of The Soul' zal Ron Sexsmith opnieuw niet doorbreken. Deze keer hebben we echter geen reden tot klagen, want deze nieuwe plaat is een pak beter dan 'Time Being'. Het lijkt zelfs een van zijn betere in jaren. Zo blijft hij toch nog onze interesse prikkelen en zal dat doorbraakalbum er misschien wel komen, ooit. En hopelijk nog voor zijn pensioen.