Robert Pollard - From a Compound Eye

Pollard was de zanger, songschrijver en frontman van Guided by Voices, uw favoriete indie rockgroep. GBV was een groep die niet bepaald uitblonk in het doseren en schrappen van songmateriaal en bracht dan ook zowat alles uit dat er op tape gezwierd werd. Dit eerste officiële solo album van Pollard na de split van Guided by Voices bestaat uit vier kanten (sic) en zesentwintig songs. Van het goede teveel en niet altijd even boeiend. De cd in één luistersessie uitzitten is dan ook alleen maar aan de échte fans gegeven.

Toch zitten er heel wat mooie songs verscholen tussen dit geweldige aanbod, het is alleen een beetje zoeken. Een beetje muziekliefhebber stelt dan zelf ook zijn eigen cd samen. Het resultaat zal niet voor iedereen hetzelfde zijn maar toch zal de doorsnee liefhebber uitkomen op een song of veertien. De Ipod is hier dé ideale oplossing voor dit probleem, hoewel we in Robert Pollard een verwoed samensteller van die goeie ouwe compilatiecassettes vermoeden.

Hij geeft er de voorkeur aan alles op cd te smijten en daar is wel iets voor te vinden, want spontane lappen muziek zijn zo ons deel. De stem krijgt een mooi laagje echo vanuit de sixties overgoten en de "Pete Townshend" gitaren doen de rest. Lang leve The Who ten tijde van hun grote rockopera’s (Tommy, Quadrophenia). Ondanks alles is Pollard een vrij traditionele songschrijver met invloeden van R.E.M, The Beatles en dus vooral van The Who. Love is stronger than witchcraft is het absolute hoogtepunt van deze cd. U.S. Mustard Company is ook zo’n instant klassieker waarin we flarden van vroege Britse psychedelica herkennen.

Je zou kunnen stellen dat ‘From a compound eye’ de beste GBV cd is tot nu toe. Bevrijd van de last van zijn groepsleden kan Pollard dapper verder experimenteren met wat hij de vier P’s van zijn muziek noemt: punk, psych, prog, and pop. Het klinkt allemaal vertrouwd maar toch dat beetje anders. Guided by Voices was trouwens altijd al een Robert Pollard show. Rock’n roll op z’n vunzigst, met alles erop en eraan. De hoeveelheid platen en songs worden trouwens met gemak overtroefd door de man zijn legendarische inname van grote dosissen alcohol en andere genotsmiddelen. Een sober man is Pollard nooit geweest.