Rammstein - Rosenrot

Universal Records

Kris Hadermann8 november 2008

Rosenrot

Rammstein is net klaar met touren en wat bleek: het nieuwe album was al lang klaar. Geheel tegen hun gewoonte in is de opvolger van 'Reise, Reise' slechts een jaartje later verschenen. De reden is logisch: toen ze 'Reise, Reise' uit de grond aan het stampen waren werkten ze zon 25 songs volledig af. Maar op een Rammsteinalbum is slechts plaats voor elf exemplaren. Wil dat dan zeggen dat 'Rosenrot' de vuilbak is van zijn voorganger?

De opener en meteen ook eerste single beantwoordt die vraag met een duidelijke "Nein!". Over Benzin zullen we niet te veel uitweiden, u zag wellicht de geestige videoclip al. Heerlijke riffs met de geweldige stem van Till Lindemann leiden je daarna naar een eerste piekmoment in het album. En opnieuw is dat de titelsong Rosenrot. Het is een enig mooi nummer, waarbij een lekkere bas van Oliver Riedl ritmisch door je luidsprekers gonst. Na een keer zing je het refrein al probleemloos mee.



Het openingskwartet wordt vervolledigt door Spring, een nummer over zelfmoord met een heerlijke low-tempo riff die menig headbanger tot klaarkomen zal dwingen. Een dwarsfluit is niet meteen het eerste instrument dat je associeert met wat Rammstein gewoonlijk maakt. Toch weerklinkt die houtblazer in alweer een kippenvelnummer dat Wo Bist Du heet. Dat is een plaat die de term Industrial Metal gewoonweg definieert.



Veel aandacht verdient het nummer Stirb Nicht Vor Mir eigenlijk niet, ware het niet dat Texas-zangeres Sharleen Spiteri een groot deel van de zang op zich neemt. Doch, dat nummer is zo slecht dat het meer een Texas-plaat lijkt dan een metal-plaat. Enkel de zang van Till komt nog volledig tot zijn recht. We zouden zelfs geneigd zijn om het ganse middenstuk van het album als flop te omschrijven, totdat het harde Zerstren de zaak komt redden. Je breekt beslist je directe omgeving af wanneer de beukende riff je buis van Eustagius penetreert. En de fista gaat gewoon door met het hilarische en nog steeds loeiharde Te Queiro Puta. Na de dwarsfluit krijgt nu ook de trompet een hoofdrol.



Met nog een, hoe kan het ook anders, erotisch nummer en een kalme uitsmijter rondt Rammstein dit ongelooflijke album af. De gelimiteerde versie bevat ook nog een voorproefje op hun aankomende dvd. Onze smaakpapillen, maar ook onze eer, werden erg geprikkeld tijdens het bekijken de drie fragmenten. Want wat bleek: Rammstein presteerde elders een stuk beter dan hun twee shows in Belgi het afgelopen jaar!

← Terug naar overzicht