Aiden - Nightmare Anatomy

Hardcore en zijn subgenres zijn vandaag de dag in. Vooral dan de emocore en de metalcore. Spijtig genoeg heeft dat ook zijn nadelen voor de liefhebbers. Veel te veel matige of zelfs slechte bands geraken aan een platencontract omdat ze nu eenmaal geld opleveren. Aiden is sinds begin 2005 gesigneerd bij Victory Records. Dit label staat onder andere bekend voor z'n vele goede bands in het hardcorewereldje. Denk dan maar aan het sterke Between The Buried And Me, Comeback Kid, Ringworm, enz. Deze band houdt van make-up (goed of slecht, aan jou de keuze) en durven zich de nieuwe AFI te noemen... Alleen is AFI beter. Langs de andere kant hebben ze het al ver geschopt, als je weet dat twee van hun leden net afgestudeerd zijn aan de middelbare school.

Jammer maar helaas, Aiden steekt niet boven het gemiddelde uit ondanks je toch een eigen sound kunt terugvinden op 'Nightmare Anatomy'. Nochtans is opener Knife Blood Nightmare een sterk nummer. Hier en daar vind je nog wat leuke intro's en liedjes die zeker niet slecht klinken. Goeie riffs, melodieuze refreinen, aardige zang, maar allemaal al dj-entendu. Ze missen dat dingetje dat een band origineel maakt en dat hen boven het gemiddelde laat uitsteken. Hun 'fancy' kleren en make-up zijn dj-vu bij bijvoorbeeld AFI en Avenged Sevenfold en hun ideen zijn ook wel al eens gehoord in andere bands die al een tijdje meedraaien. De teksten klinken soms vrij inspiratieloos en ook daar horen we niets nieuws. Ja, emocore moet wel over gebroken harten, woede, zelfmoord en zelfverwonding gaan zoals ze dat goed laten blijken op dit album, maar willen ze dan een fanbase uitbouwen die uitsluitend twaalf- zestienjarigen bevat? Het schrijfwerk zou dus wat beter kunnen en dat zou het hele album al een niveau hoger brengen.

Kortweg is de groep een jaartje of twee, drie te laat met dit album om indruk te maken op muzikaal vlak. En als je de tijd neemt om eens over de teksten na te denken zul je ook wel merken dat vooral tieners die van My Chemical Romance, Good Charlotte en The Used houden er weg van zullen zijn.

Een leuk extraatje is het computergedeelte. De band vertelt over het vinden van de titel voor het album, het maken, het produceren, de lol en hun eerste UK tour.