Primordial - To The Nameless Dead

Metal Blade Records

Pieter Van Wezemael8 november 2008

To The Nameless Dead

Al jaren weerklinkt de naam Primordial trots in het metalwereldje. De band heeft doorheen de tijd een trouwe horde fans bijeengescharreld en weet zich keer op keer opnieuw uit te vinden voor elke release. Af en toe wordt de groep als progressief omschreven, ook al eren ze de tradities van het genre maar al te graag. Het is dan ook steeds reikhalzend uitkijken naar nieuw werk en dat is voor de laatste release ‘To The Nameless Dead’ niet anders.


Opener Empire Falls neemt ons mee in de tijdmachine en dropt ons ergens vele eeuwen terug. Aan de hand van een mix van stevige screams en epische zangstukken begeleidt Primordial de luisteraar met een grote dosis folklore door de harde composities. En die zijn beenhard want de viking metal die de groep brengt combineert het beste uit vele stijlen. Enerzijds zijn er de furieuze drumpartijen zoals je die vaak in death metal terugvindt, maar anderzijds komen er ook vaak typische black-metalgitaarlijnen voor. Daarbovenop krijg je ook nog af en toe een break en wordt het allemaal wat kalmer. Die adempauzes zijn steevast het ideale moment om de verhalende sfeer in de songs te droppen en dat gebeurt door catchy vocalen de kans te geven om spanning op te bouwen.

 
Maar er is meer. De percussie klinkt met momenten erg opzwepend, zodat je echt een wild vikinggevoel over het geheel krijgt. Misschien niet door een echte folksound, maar eerder door ritmische oorlogshymnes. Helaas zijn die soms nog net iets te rauw en dus komen er enkele onzuiverheden boven. As Rome Burns is bijvoorbeeld een geniale song afgezien van de gitaarriff die op het einde maar blijft voorthakken. En Failures Burden lijkt dan weer qua opbouw wat houterig te zijn. Die defectjes vallen in het totaalbeeld van ‘To The Nameless Dead’ echter niet hard op. Ze maken de plaat hooguit iets minder vloeiend, maar vertragen doen ze allerminst.
 
Wat Primordial aantoont is dat er nog een zekere vorm van ruwheid in de muziek mag zitten, en zeker in dit genre. Door niet alle details te polijsten blijft er een soort puurheid achter die het geheel zoveel krachtiger maakt. Meer nog, de moderne productie klinkt loeizwaar maar ook niet te opgeblonken en dat maakt dat de acht tracks erg oprecht en direct overkomen. Terecht, want dat is misschien wel de essentie van deze cd. Wat zeker vast staat is dat ‘To The Nameless Dead’ een juweeltje is. Misschien een ruwe diamant, maar desalniettemin een diamant!
← Terug naar overzicht