Pig Destroyer - Phantom Limb
Relapse Records
Kris Hadermann — 8 november 2008
Heeft u wel eens last van varkens? Wij ook niet en zeker niet als ze als beleg tussen onze boterham liggen. Toch waren er ergens in Virginia (Verenigde Staten) enkele heren die niet zo op onze rooshuidige vrienden gesteld waren. Althans, dat zou je afleiden uit de varkensonvriendelijke naam van grindcoreband Pig Destroyer. Dat het vocale geluid dat de zangers uit dat genre maken enorm lijkt op dat van een varken dat geslacht wordt, verklaart gelukkig veel.
‘Terrifyer’ was drie jaar geleden het laatste wapenfeit. Een album dat je zo inslikte en uitkakte: niets bijzonders dus. Nochtans bewezen de heren de jaren daarvoor dat ze weldegelijk een flink stukje uit je spijsvertering konden meenemen vooraleer in je latrine te stranden. Met ‘Phantom Limb’ moet Pig Destroyer wat rechtzetten. Geen simpele klus in een genre dat nooit echt veel mensen zal bereiken, wegens de afwezigheid van enige structuur binnen een nummer.
De eerste helft van de plaat raast voorbij. De ene grindgolf na de andere slaat in en sleurt alles mee wat in de weg ligt. Roepend, bijna gillend vertelt de man met de micro over de ziekelijke, bestiale kant van de menselijke geest. Daarbij bijgestaan door een haast niet te ontrafelen gitaargordijn, dat erg groovy afgesteld staat. En dat alles stevig onderbouwd door secuur stok– en stampwerk en snijdende cimbalen. Een nummer uit de eerste zeven exemplaren slepen lukt niet, omdat die song voorbij is nog voor je je pen tegen het papier kan tikken. Bovendien zou dat oneerbiedig zijn ten opzichte van die andere zes.
Als de kleine piranha’s gepasseerd zijn komen de grote snoeken eraan. Aangevoerd door Loathsome: een noeste deathmetalreus die distortion, keurig geplaatste blastbeats en wat trager tempo als duidelijkste eigenschappen heeft. Op geen enkel moment gaan ze hun uitspattingen –composities kan je dat moeilijk noemen– te ver zoeken. Vooral grindgitaargod Scot Hull speelt een stuk complexlozer dan op ‘Terrifyer’. Zo doet hij zijn reputatie opnieuw alle eer aan en krabt hij de smerigste blasts en de stevigste slagakkoorden uit zijn tuig. Zo mag Girl in the Slayer Jacket qua blasts tot zijn chef d’oeuvre uitgeroepen worden. Voor de grooveliefhebber zal de eerste helft van de plaat de behoefte ruim bevredigen. En zo is iedereen blij en hoeft zo’n bonustrack, waar alleen sjirpende krekels opstaan, niet.
Pig Destroyer scoort tien op tien met ‘Phantom Limb’. Waanzinnig tempo posteren ze naast solide breaks en vooral het talent van Scot Hull. Meer kunnen we echt niet vragen en laten we dus allemaal eens extra genieten van ons broodje ham of spek of welk varkensgerecht dan ook.