Peter Bjorn And John - Writer's Block

V2

Davy Smet8 november 2008

Writer's Block

De aandachtige televisiekijker zal Peter Bjorn And John wellicht kennen dankzij het kenwijsje dat door een grote Vlaamse televisie-, telefonie- en internetaanbieder wordt gebruikt om zijn producten aan te prijzen. Het deuntje uit Young Folks klinkt luchtig, maar blijft wel hangen. Dit vertaalde zich deze zomer in een terechte top tien notering in de Afrekeninglijst van Studio Brussel. Niet ieder nummer op dit album is echter even catchy maar dat deert niet: we blijven dit een heel apart en bijzonder plaatje vinden.

Peter Bjorn And John komen uit Zweden en leveren met 'Writer's Block' hun derde album af. Toch maken we nu pas kennis met deze Scandinavische hippies want dit is meteen hun internationale debuut.

 
Dankzij The Hives, vrouwelijke schoonheden, schitterende films, IKEA en ja, zelfs Volvo, zijn we verliefd geworden op dit land maar we moeten objectief blijven. Niet alles wat de Zweden produceren is per definitie een succes. Bij 'Writer's Block' valt dit goed mee want op dit album recycleren ze vooral heel veel dingen uit de jaren zestig, maar ze geven er perfect een eigen draai aan. Zo krijgen we heel lieflijke liedjes te horen die soms meedansbaar (Young Folks), soms knuffelbaar (Start To Melt) en soms heel meeslepend (Up Against The Wall en Roll The Credits) kunnen zijn.
 
Het meest interessante nummer is (natuurlijk) Young Folks waarin de zanger de hulp krijgt van Victoria Bergsman (van The Concretes). Zoals gemeld in de inleiding werd het deuntje gekaapt om dingen te verkopen, iets waarin dit prettig muziekje ongetwijfeld zal in slagen.
 
In Amsterdam wordt er dan weer plaats gemaakt voor een groovy lo-fi beat en waarin er wel heel serieus en triest wordt gezongen en in het korte Start To Melt krijgt de melancholie zelfs een schitterend shoegaze-laagje. Dat ze vooral toffe Europese steden kennen, blijkt dan weer uit Paris 2004 waarin we in het refrein een erg schattig Engels met Zweeds accent voorgeschoteld krijgen. Het repetitieve gedrum gemixt met een licht vals Engels doet ons juichen van plezier. In de afsluiter Poor Crow gaan ze wel een brug te ver en kan het vals kattegejank ons verre van overtuigen. Kortom, iets meer doseren dus.
 
Wie dit album uiteindelijk voor Young Folks koopt, zal zich wellicht een beetje bekocht voelen. Niet alles klinkt namelijk zo vrolijk als dat nummer. Toch is daar geen reden toe, want in plaats hiervan krijgt hij elf mooie popnummers die door hun verschillende invalshoeken (lo-fi beat, The Beach Boys, shoegaze, psychedelia) zeker niet te glad en gepolijst klinken, maar eerder lief, melanchonisch en smeltbaar zijn. Voor iedereen die tijdens deze herfst de zondvloed aan (trieste) singer-songwritersplaten te lijf wil gaan, één remedie: dit album.
← Terug naar overzicht