Bart Peeters - Slimmer dan de Zanger
EMI
Tom Weyn — 8 november 2008
Het palmares van Bart Peeters is ronduit indrukwekkend. De man stond in voor de presentatie van kijkcijferkannonen als "Eurosong", "Hoe?zo!" en "De Droomfabriek", verwarmde de harten van kinderen in "Dag Sinterklaas" en bracht samen met Hugo Matthysen "Het Peulengaleis",de beste televisie in jaren. Dat programma was dan weer afgeleid van het Studio Brussel-programma "Het Leugenpaleis", nog zo’n monstersucces.
Tussendoor bouwde Peeters ook een veelbelovende muziekcarrière uit, beginnend in 1978 met de groep Beri Beri maar vooral later met The Radios. In 2004 bracht hij zijn eerste Nederlandstalige soloplaat uit: ‘Het Plaatje van Bart Peeters’. Nu brengt de creatieve duizendpoot ‘Slimmer dan de Zanger’ uit; een plaat waarop hij uitblinkt in waarin hij het beste is: mooie muziekjes maken.
‘Slimmer dan de Zanger’ is een heel afwisselende en frisse plaat geworden waarop Peeters met het nodige cynisme zijn visie weergeeft op de wereld van vandaag. In het openingsnummer en tegelijk ook de titeltrack krijgen we een muzikale lezing van wat een zanger wel en niet mag en ook in het hilarische Allemaal Door Jou bewijst Peeters dat hij snediger is dan de doorsnee stand-up comedian. Zinnen als “Dan pap ik aan met foute grieten / en maak ze zwanger bovendien / en als die trienen dan bevallen / wil ik die baby's niet eens zien” en “Ik zet zwarte bij rooie mieren / tot er geen enkele overleeft / ik vertel alle kindjes dat de Sint / terminale kanker heeft” spreken voor zich.
Bart Peeters valt niet in één hokje te duwen: wij hoorden flarden raï en wereldmuziek van het hoogste niveau in het enorm aanstekelijke Messias, naar El Tattoo Del Tigre ruikende mambo in Pinguin op Antarctica, tango is niet veraf in Monster Zonder Waarde en in het swingende Zes Oerang Oetangs herkenden wij blues en zigeunerfolk.
De invloed van de uitstekende gastmuzikanten op deze plaat is niet te onderschatten. An Lauwereins’ engelenzang duwt Groot Zijn in Iets Kleins naar ongekende hoogten en in Hond, een live-nummer, is een glansrol weggelegd voor de bezwerende mondharmonica van Steven De Bruyn. Hoogtepunten van deze plaat zijn echter de bewerking van Bob Dylan’s I Want You, een cover die Peeters op het lijf geschreven is, en de zinderende instrumental Aaa die het slot vormt van ‘Slimmer dan de Zanger’.
Opvallend is dat je tijdens sommige nummers Bart Peeters voor je ziet met een smalende glimlach op z’n gezicht. Dat is ook wat Peeters je laat doen bij het beluisteren van deze plaat: subtiel glimlachen.