Paatos - Silence Of Another Kind

Ook hun nieuwe album ?Silence Of Another Kind? heeft het Zweedse kwintet Paatos weer volgestouwd met moeilijk te defini?ren, maar wel uiterst te appreci?ren muziek. Net zoals bij ?Timeloss? en ?Kallocain?, de albums uitgebracht in 2002 en 2004, is het moeilijk uit te maken of het nu bij rock, folk, jazz, psychedelische pop of toch nog eerder bij de symfonische bands en aanverwanten hoort? Wat echter wel met zekerheid te zeggen is, is het feit dat deze plaat draait rond gevoel, humeur en sfeer.

Het hele album drijft voort op een sfeer van intimiteit, sprookjesachtige dromerigheid en mysterie. Hiermee is het dus niet, zoals de meeste hedendaagse albums, opgebouwd uit qua inhoud en gevoel verschillende songs. Dit maakt, samen met het feit dat deze plaat duidelijk geen easy-listening geluid voortbrengt, dat het voor vele mensen toch wat (en misschien zelfs wat te veel) doorzettingsvermogen vereist om het album volledig te beluisteren. Toch wordt hiermee zeker en vast niet bedoeld dat Paatos ?verkeerde? muziek of geen kwaliteit aflevert. Verre van zelfs.



Hoewel Paatos? albumopbouw dus verschilt van de vaak gebruikte is er wel een gelijkenis, namelijk de aanwezigheid van enkele aandachttrekkende songs zoals hier Falling, Still Standing en Not A Sound. Deze zijn echter niet zo uitgesproken door de sterke onderlinge verbondenheid en overeenstemming tussen de songs. De nummers bouwen ook schijnbaar op elkaar voort, versterken en intensifi?ren elkaar.



Wat de tekst betreft, kan men zeggen dat deze een weerspiegeling is van het gevoel dat de muziek opwekt, met andere woorden voornamelijk zwaarmoedig en persoonlijk. De verklaring van de naam van het album verraad het eigenlijk al. ?Silence Of Another Kind? staat immers symbool voor het gevoel wanneer we met de onvoorspelbaarheid van het leven in aanraking komen en dit moeten proberen te aanvaarden bijvoorbeeld bij het overlijden van een dierbare. Of zoals Petronella, de zangeres van de groep, dat zo mooi kan verwoorden: ?het moment waarop de wereld even stil staat en je niet weet of er nu een oorverdovend lawaai of een verlammende stilte in je hoofd weergalmt?. Zoals je dus al wel door hebt, is dit niet het meest opgewekte noch het onpersoonlijkste onderwerp dat men zich kan inbeelden. Als men je hier bovenop ook nog eens vertelt dat net dit de albumtitel en dus d? referentie is voor de inhoud van de andere nummers op hun album, dan weet je wel genoeg.



De vermenging en aard van de vocale en instrumentale elementen is er ??n die sterk tegen perfectie aanleunt en zeer goed uitgebalanceerd is. Hierdoor krijg je dus zelden het gevoel dat ??n element onterecht een te groot aandeel krijgt in de samenklank. Niet enkel de luisteraars, maar ook elk van de aparte elementen die in deze muziek vervat zitten, ondervinden hier voordeel van. Als alles in de juiste verhouding gegoten is en er dus nergens een overwicht van ??n bepaald element is ontstaan, dan hebben de andere elementen immers automatisch meer kans om volledig tot hun recht te komen.



Not A Sound is een goed voorbeeld van een nummer waar de tekst en de muziek, of beter gezegd het gevoel dat de muziek cre?ert, hand in hand gaan. Ze komen overeen, vullen elkaar aan en versterken de ander. Dit is dan ook ??n van de sterke nummers van het album en ook de oorsprong van de albumtitel ?Silence Of Another Kind?. Not A Sound heeft ook een zeer sterk einde dat onopgemerkt overgaat in het laatste nummer van het gehele album. Deze laatste song, die om de verwarring compleet te maken ook Silence Of Another Kind genaamd is, kan nog tellen als een sfeervolle, maar eigenlijk overbodige, voornamelijk instrumentale afsluiter van het album.



Dit derde album van Paatos is dus ondanks de zware inhoud en de niet zo grote toegankelijkheid ten opzichte van andere albums toch zeker en vast de moeite waard. Op de vraag of ze er met deze plaat in zullen slagen om nog meer mensen te bekeren dan met de andere albums het geval was, zou het antwoord dan ook een overtuigde en luidkeels geroepen ?Ja!? moeten zijn.