OK Go - Of The Blue Colour Of The Sky
EMI
Olivier Constant — 15 februari 2010
OK GO is een van de ondertussen talrijke artiesten die dankzij YouTube eensklaps wereldberoemd werden. Nadat hun single Here It Goes Again binnen de week een miljoen hits haalde, lag de weg naar de roem open. Het catchy nummer én de leuke videoclip - dansen op loopbanden - prikkelden het grote publiek. De single was meteen ook het bekendste wapenfeit van het in 2005 uitgebrachte ‘Oh No’. En nu zou die vijf jaar lange radiostilte toch een hoop creatieve songs moeten opleveren?
Na enkele luisterbeurten wordt die stille hoop bevestigd. In vergelijking met ‘Oh No’ klinkt ‘Of The Blue Colour Of The Sky’ gelaagder en experimenteler. Misschien ook wat minder toegankelijk? Dat valt behoorlijk mee. OK GO blijft immers verknocht aan gestructureerde songs die to the point klinken.
Uiteraard mogen daar gerust wat extra franjes aan zitten, zoals in het sfeervolle This Too Shall Pass en het bijna onheilspellende All Is Not Lost. Toch blijft de hitpotentie centraal staan in nummers als Skyscrapers, het gevoelige Last Leaf en opener WTF?, de eerste single uit de plaat.
De heren van OK GO blijven trouwens een mediagenieke band, want niet alleen voor WTF? werd een videoclip opgenomen, ook voor This Too Shall Pass bokste de band een indrukwekkende clip in elkaar. Maar met dit derde album hoeft de band niet meer per se voor een recordaantal hits op YouTube te gaan. Het meer volwassen geluid schemert sowieso op alle fronten door.
De ritmesectie klinkt gedoseerd in vergelijking met het oude materiaal. Niet dat het volledig gedaan is met de nerveuze baslijnen, maar OK GO heeft geleerd dat ‘less is more’ ook af en toe werkt.
En ook de dominante stem van zanger Damian Kulash is wat minder prominent aanwezig, ten voordele van meer instrumentale stukken. In Needing/Getting mondt dat uit in een rustig voortkabbelend nummer, dat door de spanningslijn tussen het sobere zangwerk en de uitgesponnen instrumentale stukken een mooie staalkaart biedt van de geëvolueerde sound van de band.
In het transparante geluid van OK GO is ruimte voor details, zodat ‘Of The Blue Colour Of The Sky’ beslist bruggen zal slaan tussen het grote publiek en de alternatieve rockscene. En nu maar hopen dat de heren al dat touren in de nasleep van ‘Oh No’ nog niet beu zijn. Want dankzij het fraaie werk van producer Dave Fridmann (o.a. The Flaming Lips) ademen de songs een heerlijk livesfeertje uit. Wij snakken alvast naar een cluboptreden…
Uiteraard mogen daar gerust wat extra franjes aan zitten, zoals in het sfeervolle This Too Shall Pass en het bijna onheilspellende All Is Not Lost. Toch blijft de hitpotentie centraal staan in nummers als Skyscrapers, het gevoelige Last Leaf en opener WTF?, de eerste single uit de plaat.
De heren van OK GO blijven trouwens een mediagenieke band, want niet alleen voor WTF? werd een videoclip opgenomen, ook voor This Too Shall Pass bokste de band een indrukwekkende clip in elkaar. Maar met dit derde album hoeft de band niet meer per se voor een recordaantal hits op YouTube te gaan. Het meer volwassen geluid schemert sowieso op alle fronten door.
De ritmesectie klinkt gedoseerd in vergelijking met het oude materiaal. Niet dat het volledig gedaan is met de nerveuze baslijnen, maar OK GO heeft geleerd dat ‘less is more’ ook af en toe werkt.
En ook de dominante stem van zanger Damian Kulash is wat minder prominent aanwezig, ten voordele van meer instrumentale stukken. In Needing/Getting mondt dat uit in een rustig voortkabbelend nummer, dat door de spanningslijn tussen het sobere zangwerk en de uitgesponnen instrumentale stukken een mooie staalkaart biedt van de geëvolueerde sound van de band.
In het transparante geluid van OK GO is ruimte voor details, zodat ‘Of The Blue Colour Of The Sky’ beslist bruggen zal slaan tussen het grote publiek en de alternatieve rockscene. En nu maar hopen dat de heren al dat touren in de nasleep van ‘Oh No’ nog niet beu zijn. Want dankzij het fraaie werk van producer Dave Fridmann (o.a. The Flaming Lips) ademen de songs een heerlijk livesfeertje uit. Wij snakken alvast naar een cluboptreden…