LoneLady - Nerve Up
Warp Records
Sanne De Troyer — 26 februari 2010
Julie Campbell kocht zich enkele jaren geleden een viersporenrecordertje. En omdat het niet altijd seks, drugs en rock-‘n’-roll moet zijn, zonderde ze zich een hele tijd af in haar kamertje op een boogscheut van Manchester. Na jaren vol inspiratie voor tekst en melodie trok ze in datzelfde Manchester naar de ruïnes van een oude industriële molen om er haar debuutalbum op te nemen. Et voilà, ze kwam als LoneLady naar buiten met een veelzijdig plaatje dat de naam ‘Nerve Up’ draagt.
De frisse klanken van Campbells gitaargetokkel trekken meteen de aandacht op If Not Now, om later woelig te ontsporen in een portie kil elektrogeklapper en enkele koele drumbeats. Intussen blijft Campbells stemgeluid er overal energiek doorheen echoën.
In dat opzicht is duidelijk te horen dat ‘Nerve Up’ volledig opgenomen is in de kille, lege ruimte van een industrieel pand, waar elk instrument nog meer tot zijn recht komt. Zo behoudt de muziek van LoneLady iets speels en verrassends. Vandaar misschien ook de no-nonsenseattitude die als rode draad door het album loopt.
In dat opzicht is duidelijk te horen dat ‘Nerve Up’ volledig opgenomen is in de kille, lege ruimte van een industrieel pand, waar elk instrument nog meer tot zijn recht komt. Zo behoudt de muziek van LoneLady iets speels en verrassends. Vandaar misschien ook de no-nonsenseattitude die als rode draad door het album loopt.
‘Nerve Up’ is een heel divers album waar frisse songs, zoals het tintelend dromerige Immaterial, mooi worden afgewisseld met vollere en pure nummers. Een song als Intuition wordt gedomineerd door donkere basklanken, die het nummer in een warme sfeer laten baden.
Die groovy bass komt trouwens terug op titeltrack Nerve Up, terwijl Campbell met haar stem de kantjes van de funk opzoekt. Zo groeit het nummer uit tot een echte danstrack, mede dankzij het onderliggende repetitieve elektrobliepje.
Van funk gaat het naar energieke pop in Early The Haste Comes. Een explosieve song die bomvol a-typische ritmes en gierende gitaren zit. Ook Marble is zo’n nummer waar plaats is voor experiment. Zelfs bezwerende orgelklanken en andere uitgesponnen melodieën krijgen hier een plek toegewezen.
Die groovy bass komt trouwens terug op titeltrack Nerve Up, terwijl Campbell met haar stem de kantjes van de funk opzoekt. Zo groeit het nummer uit tot een echte danstrack, mede dankzij het onderliggende repetitieve elektrobliepje.
Van funk gaat het naar energieke pop in Early The Haste Comes. Een explosieve song die bomvol a-typische ritmes en gierende gitaren zit. Ook Marble is zo’n nummer waar plaats is voor experiment. Zelfs bezwerende orgelklanken en andere uitgesponnen melodieën krijgen hier een plek toegewezen.
Have No Past, een nummer over aantrekken en afstoten, doet door het meeslepende gitaarriffje eerst denken aan de ietwat flauwe maar typische singer-songwriterstijl. Toch verrast het nummer middenin door een frisse weerklank.
Nog één keer trekt LoneLady de volle aandacht met het zinderende maar trieste Fear No More, waarin een boeiend samenspel van gitaren, violen en clavecimbel voor een apotheose zorgt.
Nog één keer trekt LoneLady de volle aandacht met het zinderende maar trieste Fear No More, waarin een boeiend samenspel van gitaren, violen en clavecimbel voor een apotheose zorgt.
LoneLady vervalt hier en daar nog in herhaling. Wat een originele vondst is in de ene song, gaat daardoor wel eens vervelen in een andere. Niettemin is ‘Nerve Up’ een eerlijk debuut dat zowel bij het nekvel grijpt als op de dansspieren werkt.
LoneLady speelt op 30 maart in de Botanique. Wij hebben drie duotickets te geef voor dit concert. Mail je naam naar [email protected] en vergeet in het onderwerp 'LoneLady' niet te vermelden.