Nephila - HULDRA

Een kruising van Abba en hardrock. Het klinkt misschien vreemd, maar tegelijkertijd – geef het maar toe – ook erg intrigerend.

Vijf gemaskerde muzikanten. Waar zagen we dat nog al? Intussen zijn de voorbeelden legio geworden: van GOAT over Briqueville tot Slipknot. En allemaal zitten ze verankerd in de eerder stevige regionen van de hedendaagse muziek. Nephila past daar ook tussen. De namen van de muzikanten mag je gerust weten. Alleen de gezichten krijg je niet te zien. Dat geldt niet voor de twee frontdames. Die hebben er geen problemen mee om als uithangbord van dit project te worden ingezet. En zo zijn we bij de vergelijking met de illustere band uit Zweden aangekomen. Of het dan toeval is dat Nephila ook uit dat land komt, laten we aan uw verbeelding over.

Muzikaal grijpt dit septet terug naar de jaren zeventig, de tijden dat de hardrock de hoogdagen beleefde. Dat we hierin dan ook iets van Deep Purple (naast de vaak geweldige gitaarsolo's ook het puike toetsenwerk, dat subtiel, maar erg geslaagd Jon Lords meesterwerkjes in herinnering brengt) horen, is echt niet zo ver gezocht. De productie van deze uitstekende plaat zet ze dan weer helemaal in de eenentwintigste eeuw.

En je moet echt niet zo lang wachten op de tentoonspreiding van die kunde. De dames hebben stemmen, die elkaar mooi aanvullen, net zoals Agnetha en Anna-Frid dat hadden en laten zich nergens wegdrummen door de uitbundige muziek op geweldige opener Mother Of The Woods. Tegelijk hoor je in een track als The Hidden Folk of even verder in Capercailles Hymn de dubbele gitaarlijnen, die een band als Thin Lizzy in herinnering brengen.

En er valt nog meer te beleven op deze plaat. Ash Their Bones knipoogt naar de progrock van een Jethro Tull of aanverwanten (uiteraard zonder dwarsfluit) met die geweldige gitaarriedels, die door het nummer slingeren. Het vocale dubbelspel van de dames geeft de song bovendien nog extra cachet.

Tekstueel wordt er veelvuldig verwezen naar “de vrouw”, die doorheen de geschiedenis de omstandigheden in vraag stelde, de gestelde verwachtingen doorprikte. Dat het album 'HULDRA' werd genoemd, is dan ook allerminst toeval. En dat wordt onderstreept met het krachtige, gelijknamige nummer, een nummer zoals er eigenlijk heel wat op dit album staan.

Waar wij door het debuut van Nephila geprikkeld werden, zijn we nu helemaal overtuigd. Tijd om hen ook hier te leren kennen.